Rentgen kości miednicy

  • Zwichnięcia

Rentgen kości miednicy to rodzaj diagnozy radiacyjnej, w której lekarz bada strukturę kości miednicy pacjenta.

Miednica odgrywa ogromną rolę w chodzeniu i bieganiu. Dlatego tak ważne jest, aby na czas zidentyfikować przyczynę dyskomfortu lub bólu w tym obszarze i zapobiec możliwym konsekwencjom.

Radiografia kości miednicy u pacjentów może być przepisywana przez lekarzy różnych kierunków. Jednak najczęściej chirurdzy, traumatolodzy, ginekolodzy i lekarze zaangażowani w leczenie chorób stawów zalecają, aby ich pacjenci poddali się tej procedurze..

Wskazania

Z reguły prześwietlenie miednicy jest przepisywane pacjentom tylko wtedy, gdy lekarz nie może zdiagnozować patologii za pomocą badania wzrokowego lub palpacyjnego.

Główne wskazania do zabiegu obejmują złamania, zwichnięcia, złamania kości lub zmiany zwyrodnieniowe. Rentgen kości miednicy musi być wykonany w przypadku zmian zapalnych narządów miednicy, a także w przypadku podejrzeń nowotworów złośliwych lub łagodnych.

Bardzo ważne jest prześwietlenie kości miednicy u kobiet planujących ciążę (ważne jest sprawdzenie patologii pierścienia miednicy). Podczas noszenia płodu na lędźwi kobiety ciąży ogromny ładunek, który może prowadzić do zaostrzenia chorób, których obecności kobieta nawet nie podejrzewa.

Najczęściej podczas przeprowadzania badania nasi specjaliści diagnozują:

  • Choroba Perthesa (choroba, w której dopływ krwi do tkanki kostnej uda jest zakłócany, powodując u pacjenta martwicę);
  • zapalenie stawów dowolnego pochodzenia;
  • zwichnięcie lub podwichnięcie uda, w tym wrodzone zwichnięcie;
  • złamania bioder;
  • różne nowotwory;
  • osteoporoza (choroba, w której dochodzi do zmniejszenia gęstości kości z powodu wymywania minerałów z nich).

Często lekarze przepisują prześwietlenie kości miednicy nie tylko w celu diagnozy, ale także w celu monitorowania dynamiki leczenia.

Procedura

Przed przeprowadzeniem badania pacjentom zwykle zaleca się opróżnienie jelit, picie leków na wzdęcia lub lewatywę oczyszczającą. Na kilka godzin przed zabiegiem pacjentom zaleca się zrezygnowanie z produktów, które mogą powodować zwiększone tworzenie się gazu (fasola, groszek, kapusta). Jest to konieczne, aby gotowy obraz kości miednicy był jak najbardziej wyraźny..

Procedura nie jest zalecana u pacjentów z metalowymi implantami zlokalizowanymi w okolicy miednicy, a także u pacjentów niezrównoważonych psychicznie.

Kobiety w ciąży muszą poinformować lekarza o swojej sytuacji. Jeśli patologia kości miednicy nie jest zbyt poważna, lekarze przenoszą radiografię na inny termin.

Po wejściu pacjenta do specjalnie zaprojektowanego do zabiegu gabinetu kładzie się na kanapie. Następnie pacjent powinien stać nieruchomo przez 15-20 sekund. W tym momencie sprzęt wykona zdjęcia.

Podczas badania pacjent nie odczuwa absolutnie żadnego dyskomfortu ani bólu.

Następnie obraz jest oceniany przez lekarza i zawiera opis stanu pacjenta. W tym czasie ocenia integralność struktur kostnych, a także charakter ich położenia względem siebie, symetrię różnych kości miednicy. Ogólnie rzecz biorąc, pacjenci otrzymują wyniki (w tym na dysku) już 15-30 minut po zabiegu. Po uzyskaniu tych wyników lekarz może otruć pacjenta.

Wielu pacjentów obawia się szkodliwego promieniowania rentgenowskiego, jednak przy użyciu nowoczesnego sprzętu efekt promieniowania staje się nieznaczny. To taki sprzęt, który mamy w naszej klinice. Dlatego jeśli dbasz o swoje zdrowie i chcesz poddać się zabiegowi nie tylko szybko, sprawnie i wygodnie, ale także bezpiecznie, skontaktuj się z nami.

Kiedy wykonuj zdjęcia rentgenowskie miednicy: jakie są wskazania do zabiegu

Staw biodrowy odgrywa ważną rolę w funkcjonowaniu układu mięśniowo-szkieletowego. Zidentyfikuj obrażenia, ich stopień, patologia pomaga prześwietlić miednicę. Opiera się na skanowaniu tkanek promieniami radioaktywnymi. Po przetworzeniu uzyskuje się obrazy, w których wszystkie zmiany patologiczne są wyraźnie widoczne.

Funkcje RTG miednicy

Wiele chorób bez szybkiego leczenia szybko staje się ciężka. Ponadto powstają poważne komplikacje. Patologia miednicy może nawet doprowadzić do całkowitego unieruchomienia. Aby tego uniknąć, konieczna jest szybka diagnoza. Do prostych i niedrogich metod należy radiografia. Jednak bardziej koncentruje się na badaniu tkanki kostnej. W przypadku miękkiego wybierana jest inna metoda diagnostyczna - MRI lub CT (patrz https://aboutrentgen.ru/kompyuternaya-tomografiya/otlichie-mrt-ot-kompyuternoj-tomografii).

Jeśli wybierzesz opcję cyfrową, obciążenie promieniowaniem zostanie zmniejszone. Dodatkowo badane sekcje są natychmiast wyświetlane na monitorze, obraz można powiększyć, zapisać na nośniku innej firmy, wydrukować. Lub obraz jest wyświetlany na specjalnym filmie. Promienie rentgenowskie są przepisywane mężczyznom w celu zdiagnozowania zapalenia gruczołu krokowego (dowolnej postaci). Kobiety są czasami przeprowadzane jako dodatkowe badanie w przypadku naruszenia układu rozrodczego, niepłodności.

Dlaczego warto wykonać prześwietlenie miednicy?

Skan stawów biodrowych wykonuje się, jeśli istnieje podejrzenie zapalenia, choroby lub deformacji kości udowej i miednicy. Zdjęcia pomagają lekarzowi określić zakres procesu patologicznego. Diagnostyka jest zalecana dla:

  • urazy śródstawowe (zwichnięcia, skręcenia, złamania, pęknięcia);
  • patologie spowodowane zaburzeniami metabolicznymi (dna moczanowa, osteoporoza);
  • przerzuty wpływające na tkankę kostną;
  • wrodzona patologia koślawości szyi kości udowej;
  • zmiany zwyrodnieniowe (koksartroza, Perthes, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa);
  • chondrodysplazja kości miednicy (deformacja tkanki chrzęstnej);
  • aseptyczna martwica głowy kości udowej;
  • łagodne nowotwory (chondroma, chondroblastoma);
  • deformująca artroza;
  • choroby wrodzone (niedorozwój, dysplazja);
  • zapalenie (zapalenie kości i szpiku, reumatoidalne i niespecyficzne zapalenie stawów);
  • nowotwory złośliwe (chondrosarcoma).

Niektóre choroby są bezobjawowe i są rozpoznawane tylko na zdjęciach (na przykład wrodzona patologia koślawości szyjki kości udowej). Diagnostyka jest również zalecana dla:

  • obecność objawów skręcenia, złamania, zwichnięcia;
  • ograniczenie ruchomości stawu biodrowego;
  • kalectwo;
  • ból w okolicy miednicy lub stawów;
  • nieoczekiwane skrócenie jednej z nóg;
  • dyskomfort podczas chodzenia, biegania;
  • deformacje stawów.

Radiografia jest również wykonywana w celu monitorowania leczenia lub określenia jego skuteczności. Jednak w przypadku niektórych chorób, ciąż, zaleca się zastąpienie diagnozy metodami alternatywnymi..

Funkcje radiografii dla dzieci

Pomimo możliwej szkody wynikającej z narażenia, czasami skanowanie wykonuje się u dzieci (nawet niemowląt) - w razie potrzeby. Na przykład nie można obejść się bez tej diagnozy podczas badania dysplazji. Ale przed wyznaczeniem terminu skanu należy wziąć pod uwagę wiek dziecka - do trzech miesięcy skan będzie bezużyteczny.

Dopiero po tym okresie chrząstka zaczyna być wypełniona wapniem i zastępowana tkanką kostną, która jest badana podczas prześwietlenia. Jeśli konieczne jest częste skanowanie, lekarz musi wziąć pod uwagę wcześniejsze dawki promieniowania. Jeśli są już wystarczająco duże, może być konieczne zastąpienie skanu metodami alternatywnymi, choć droższymi.

Przeciwwskazania rentgenowskie

Pomimo małej dawki promieniowania istnieje kilka przeciwwskazań do zabiegu - ciąża, dzieci w wieku poniżej 4 miesięcy. Do 15 lat diagnoza jest przeprowadzana tylko w przypadku poważnych wskazań. Ponadto skanowanie nie jest wykonywane, jeśli pacjent jest w ciężkim stanie lub nie może zaobserwować unieruchomienia, podczas gdy znieczulenie jest przeciwwskazane.

Rozszyfrowanie wyników

Prawidłowego dekodowania wyników może dokonać tylko lekarz z doświadczeniem, ponieważ niektóre zmiany patologiczne można interpretować na różne sposoby. Interpretacje uwzględniają aktualne skargi i historię choroby. Podczas prześwietlenia są oceniane:

  • Kąt Wiberga i jego stopień zmiany;
  • szerokość szczeliny między kościami;
  • przemieszczenie wzdłuż długości i szerokości kości udowej;
  • wymiary kąta szyjno-trzonowego;
  • szerokość kości krzyżowo-biodrowej;
  • zwichnięcia, podwichnięcia stawu biodrowego;
  • kąt szyjki kości udowej do wykrywania nachyleń, antetorsja;
  • głowa kości udowej jest sprawdzana pod kątem deformacji;
  • zwężenie i rozszerzenie spojenia;
  • rotacja resztek stawów.

Jednak radiolog opisuje jedynie zmiany patologiczne widoczne na zdjęciach. Diagnoza jest już postawiona przez lekarza prowadzącego. Każda choroba charakteryzuje się specyficznymi objawami:

  • dysplazja objawia się nieprawidłową strukturą głowy kości udowej i panewki;
  • złamanie jest wskazane przez przemieszczenie kości, obecność ich fragmentów;
  • niewielkie przemieszczenia kości świadczą o zwichnięciach i podwichnięciach;
  • onkologia i przerzuty objawiają się w postaci zaciemnionych obszarów;
  • z osteoartrozą obserwuje się obecność osteofitów i przemieszczenie przestrzeni stawowej;
  • aseptyczna martwica objawia się w postaci ognisk osteosklerozy, regeneracji kości;
  • osteoporoza wskazuje na zmniejszenie gęstości kości, ich przerzedzenie.

U małych dzieci kości mogą być nadal słabo widoczne na zdjęciach. Dlatego czasami stosuje się metody Hilgenreiner lub Perkin. Rozwój choroby może wskazywać na gładkość jamy stawowej. Skanowanie pomaga ustalić, czy obszary kostnienia kości udowej mają u dzieci. Podwichnięcie jest wskazane przez zamkniętą głowicę panewki. Niepokojącymi objawami są również jego zmniejszenie lub zagęszczenie, lokalizacja poza granicami jamy.

Aby ustalić wiele chorób, wystarczy radiografia. Inne metody są stosowane tylko w trudnych przypadkach, gdy skanowanie okazało się nieskuteczne. Rentgen pozostaje najłatwiejszym sposobem na wykrycie zmian patologicznych, co pozwala przypisać odpowiedni schemat leczenia.

Analiza rentgenowska TBS: cechy przewodzenia, możliwości diagnostyczne i dekodowanie

RTG bioder to prosta technika obrazowania, która jest dostępna i szeroko stosowana w ortopedii i traumatologii. Za jego pomocą ujawniają się złamania, zwichnięcia, podwichnięcia i rażące wady w strukturze tkanki kostnej. Ale radiografia nie jest pouczająca we wczesnych stadiach choroby zwyrodnieniowej stawów, ze zmianami aparatu więzadłowo-torebkowego stawu. Nie pozwala zobaczyć tkanek miękkich, które są znacznie gorsze od rezonansu magnetycznego.

Miejsce radiografii w diagnozie TBS

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze w szoku: „Istnieje skuteczne i niedrogie lekarstwo na bóle stawów”. Czytaj więcej.

We współczesnej medycynie popularne są precyzyjne metody badań obrazowych (MRI, CT). Lekarze używają ich częściej, zaniedbując tradycyjną radiografię. Traumatolodzy często przychodzą na wizyty z tylko skanami MRI na rękach, ale bez radiogramów. Ta sytuacja wygląda dziwnie i nielogicznie..

Ponieważ radiografia jest niedrogą metodą badawczą, jest stosowana na podstawowym poziomie opieki medycznej. Lekarz rodzinny lub terapeuta ma prawo przepisać pacjentowi jedynie prześwietlenie. Traumatolog, ortopeda, chirurg i inny wąski specjalista (jeśli to konieczne) może wysłać pacjenta na tomografię komputerową i rezonans magnetyczny.

Jeśli po raz pierwszy poszedłeś do lekarza ze skargami na ból w TBS, a on natychmiast przepisał ci MRI, nie spiesz się, aby ustalić rundę za drogie badanie. Takie spotkanie jest zwykle nieuzasadnione. Lepiej idź skonsultować się z innymi specjalistami.

  • niska cena;
  • dostępność;
  • szybkość badania;
  • umiejętność obserwowania patologii w dynamice;
  • odpowiednie bezpieczeństwo spotkania.

Radiografia pozwala zdiagnozować wiele chorób i urazowych urazów TBS. Zazwyczaj potrzebne są dokładniejsze metody badań obrazowych w celu wyjaśnienia diagnozy i wyboru taktyki leczenia. Radiografia jest czasem bezsilna w diagnozowaniu niewielkich zmian w stawie, któremu towarzyszy ból. Dlatego z silnym bólem o nieznanej etiologii pacjentom można przepisać MRI, CT lub ultradźwięki.

Jakie są główne różnice między CT a MRI? Rezonans magnetyczny może wykryć uszkodzenie torebki stawowej, więzadeł i tkanek miękkich. Na tomogramach komputerowych małe wady kości, które nie są widoczne na zdjęciu rentgenowskim, są dobrze widoczne..

Jak bezpieczny jest egzamin

W badaniu TBS ciało otrzymuje stosunkowo niewielką dawkę promieniowania, która nie przekracza 1,5 milisekundy. Takie narażenie nie jest w stanie zaszkodzić zdrowemu człowiekowi. Ale prześwietlenie stawów biodrowych może być wykonane nie więcej niż 1 raz w ciągu 6 miesięcy. Kobiety w ciąży powinny otrzymywać promieniowanie rentgenowskie tylko w skrajnych przypadkach..

Bezpieczna dawka rentgenowska dla dorosłego zdrowego człowieka wynosi 3-4 m3 rocznie. Każdy z nas otrzymuje 2-2,5 milisiwerta rocznie ze środowiska zewnętrznego. Źródła promieniowania - słońce i promienie kosmiczne, gleba, żywność, woda, a nawet powietrze.

Funkcje rentgenowskie

W ortopedii i traumatologii badanie rentgenowskie służy do diagnozowania deformacji zwyrodnienia stawów, zapalenia stawów, aseptycznej martwicy głowy kości udowej, nowotworów kości, zwichnięć, złamań szyjki kości udowej itp. Dyfrakcja rentgenowska pozwala potwierdzić obecność patologii, ale nie zawsze dostarcza wystarczających informacji. Niemożliwe jest na przykład uzyskanie warstwowego obrazu tkanek, z powodu którego lekarze nie mogą ustalić dokładnej lokalizacji zmian patologicznych.

Nawet „zaniedbane” problemy ze stawami można wyleczyć w domu! Tylko nie zapomnij posmarować go raz dziennie..

Objawy i syndromy wykrywane przez promieniowanie rentgenowskie:

  • zwężenie wspólnej przestrzeni. Znak dystroficznych zmian w chrząstce stawowej. Ten objaw jest wykrywany u pacjentów z deformującą chorobą zwyrodnieniową stawów i przewlekłym zapaleniem stawów;
  • osteoporoza. Zmniejszona gęstość kości. Charakteryzuje się spadkiem liczby wiązek kości na jednostkę objętości tkanki kostnej. Patologia rozwija się w starszym wieku. Sama osteoporoza przebiega bezobjawowo, ale na jej tle często rozwija się deformujące zapalenie kości i stawów i złamania szyjki kości udowej;
  • zniszczenie. Występuje z powodu procesu zakaźnego. Charakteryzuje się zniszczeniem obszarów kości z ich dalszym zastąpieniem ropą, ziarniną lub tkanką nowotworową. Obecność zniszczenia może wskazywać na infekcję protetyczną, zapalenie kości i szpiku, nowotwory złośliwe;
  • martwica. Niezakaźna martwica tkanki kostnej. Najczęściej obszary martwicy pojawiają się w obszarze głowy kości udowej. Przyczyną jest związane z wiekiem pogorszenie przepływu krwi i metabolizmu..

Identyfikacja znaku na radiogramie pośrednio wskazuje na określoną patologię. Często do diagnozy lekarz ma wystarczające dane z wywiadu, badania i badania radiograficznego.

Wielu z was zastanawia się, co jest lepsze - prześwietlenie lub MRI stawu biodrowego? Rezonans magnetyczny zapewnia więcej możliwości wizualizacji, a dawka promieniowania podczas badania wynosi prawie zero. Ale MRI to droga metoda. W Moskwie koszt badania wynosi od 3000 do 7000 rubli.

Jak zrobić zdjęcie rentgenowskie stawu biodrowego

Aby uzyskać kompleksowe informacje o stanie pacjenta, otrzymuje on radiogram poglądowy miednicy w bezpośredniej projekcji. Radiografia tylko jednego stawu jest błędem. Aby uzyskać pełną analizę, radiolog musi zobaczyć zdjęcia obu TBS. Często porównanie pomaga mu zidentyfikować patologię..

  1. Trening. Przed prześwietleniem stawu biodrowego pacjent nie wymaga specjalnego przygotowania. W gabinecie radiologa pacjent musi tylko zdjąć ubranie i położyć się na stole w pozycji wskazanej przez lekarza.
  2. Przeprowadzać badanie. Aby uzyskać panoramiczne zdjęcie rentgenowskie pacjenta, układa się je na plecach. Miednica pacjenta nie powinna się zginać i obracać. Aby uzyskać prawidłowe wyświetlanie kąta szyjno-trzonowego, radiolog obraca obie stopy pacjenta do wewnątrz o 15 stopni. Po zainstalowaniu lampy rentgenowskiej wychodzi z pokoju i robi zdjęcie.

Ryc. 1. Umiejscowienie pacjenta podczas radiografii ankietowej w projekcji bezpośredniej..

  • a - pozycja pacjenta i odległość od lampy rentgenowskiej;
  • b - kierunek wiązki w badaniu.

Oprócz obrazu z badania pacjent otrzymuje również radiografię chorego stawu w projekcji bocznej. Istnieje kilka metod jego uzyskania. Wybór dowolnego z nich zależy od tego, jakie struktury połączeń muszą być wizualizowane. Badanie można przeprowadzić zarówno w pozycji stojącej, jak i leżącej..

Rozszyfrowanie wyników

Po otrzymaniu zdjęć radiolog analizuje je i opisuje. Po zarejestrowaniu wyników przekazuje radiogramy i wnioski pacjentowi w swoich ramionach. Idzie z nimi, aby skonsultować się z traumatologiem lub ortopedą. Specjalista po raz kolejny analizuje zdjęcia i, biorąc pod uwagę inne dostępne dane, określa diagnozę.

Dekodując prześwietlenie stawów biodrowych u dziecka, należy wziąć pod uwagę jego wiek. Jest to konieczne, aby obecność stref wzrostu i związanych z wiekiem cech strukturalnych TBS nie prowadzi do błędów diagnostycznych.

Najczęstsze zmiany w radiogramach i ich opis:

Prześwietlenie stawu biodrowego w dwóch projekcjach

Artykuły ekspertów medycznych

Najbardziej pouczającymi metodami instrumentalnej diagnostyki patologii stawów i kości są wizualizacja, a najbardziej dostępną z nich jest prześwietlenie stawu biodrowego.

Proste badanie radiograficzne jest podstawowym podejściem do diagnozowania i decydowania o leczeniu stawu biodrowego. [1]

Wskazania

Kierując pacjenta na radiografię, traumatolog, ortopeda, chirurg lub reumatolog są w stanie ocenić stan struktur tego stawu kostnego.

Najczęstsze wskazania do diagnostyki rentgenowskiej stawów biodrowych dotyczą:

  • urazowe uszkodzenie okolicy bioder, w szczególności złamania szyjki kości udowej;
  • wrodzone zwichnięcie lub dysplazja stawów biodrowych;
  • młodzieńcze zapalenie nasadowe głowy kości udowej;
  • zapalenie stawów, artroza stawu biodrowego, deformująca artroza lub koksartroza;
  • zapalenie kox (zapalenie stawu biodrowego);
  • martwica głowy kości udowej;
  • zapalenie kości i stawów, zapalenie kości i szpiku i osteochondromatoza;
  • torbiele stawowe i inne formacje;
  • dotknięte gruźlicą szpiku kostnego.

Zasadniczo skargi pacjenta na odczuwany ból w stawie biodrowym są uważane za wystarczający powód wyznaczenia radiografii - w celu ustalenia dokładnej przyczyny. Jeśli powyższe choroby i stany nie występują, protokół (opis) zdjęcia rentgenowskiego wskaże, że zdjęcie rentgenowskie jest prawidłowe. Oznacza to, że obrazy uzyskane dla wszystkich elementów stawowych nie wykazują nieprawidłowości anatomicznych, po więcej szczegółów patrz - Staw biodrowy

Rentgen stawów biodrowych u dzieci przeprowadza się zgodnie z ścisłymi wskazaniami - dopiero po osiągnięciu przez dziecko dziewięciu miesięcy. Główną patologią jest wrodzone zwichnięcie biodra. Ponadto promieniowanie rentgenowskie można przepisać na ból w stawie biodrowym u dzieci w różnym wieku..

Trening

W przypadku radiografii preparat ma ograniczyć przyjmowanie pokarmu powodującego wzdęcia i oczyścić jelita (z lewatywą) - na kilka godzin przed wizytą w sali rentgenowskiej.

Bezpośrednio przed rozpoczęciem zabiegu pacjentowi zapewnia się ochronę - w postaci specjalnych powłok ochronnych, które zapobiegają przenikaniu promieniowania rentgenowskiego do innych części ciała i narządów wewnętrznych.

Z kim się skontaktować?

RTG bioder

Standaryzowana technika radiografii w niewielkim stopniu zależy od zastosowanej metody - analogowej lub cyfrowej. Jeśli w pierwszym przypadku procedura trwa około 10 minut, a zdjęcie zostaje zrobione na filmie, to w drugiej metodzie czas zostaje zmniejszony o połowę, a obraz może mieć dwa formaty, w tym cyfrowy.

Maksymalną informację wizualną zapewnia promieniowanie rentgenowskie stawu biodrowego w dwóch rzutach: w rzucie bezpośrednim (lub przednim) uzyskanym przez zogniskowanie rurki rentgenowskiej prostopadle do płaszczyzny ciała - z przodu lub z tyłu oraz osiowo (płaszczyzna poprzeczna lub pozioma), ustalając elementy stawu od góry do dołu - wzdłuż kości udowej. Można również zrobić zdjęcie z projekcją boczną, to znaczy pacjent powinien leżeć na boku, zginając nogę w stawach kolanowych i biodrowych.

W przypadku konwencjonalnej radiografii zwykle wykonuje się przednią i boczną radiografię uda. Radiografia przednio-tylna uda zawiera obrazy obu stron uda na tym samym filmie i wystaje w kierunku środka linii łączącej górną część spojenia łonowego i przednio-tylnego odcinka biodrowego; odległość między lampą rentgenowską a filmem powinna wynosić 1,2 metra. Jeśli wykonano radiogramy uda przednio-tylnego leżąc na plecach, jednym z najczęstszych błędów jest zniekształcenie obrazu podczas odwracania bioder na zewnątrz.

Tak więc albo obie rzepki powinny być skierowane do przodu, albo kończyny dolne powinny być skierowane do wewnątrz o 15-20 ° w celu dostosowania antywersji kości udowej na radiogramach kości udowej przednio-tylnej.

Jeśli prześwietlenie stawów biodrowych jest wykonywane zgodnie z Launsteinem (Lauenstein), wówczas pozycja pacjenta jest następująca: leżąc na plecach, jedna noga w kolanie zgina się (pod kątem 30, 45 lub 90 °), podczas gdy jego stopa spoczywa na goleniu wyprostowanej nogi; biodro zgiętej kończyny jest odsunięte tak daleko, jak to możliwe, tak że staw biodrowy przyjmuje pozycję zewnętrznego obrotu (to znaczy głowa kości udowej obraca się w panewce).

Należy pamiętać, że prześwietlenie kości miednicy i stawów biodrowych u małych dzieci nie pokazuje dokładnego kształtu struktur stawowych, ponieważ ich główną tkanką jest chrząstka, której promieniowanie rentgenowskie nie wyświetla. Dlatego interpretacja uzyskanego promieniowania rentgenowskiego - z określeniem przesunięcia głowy kości udowej w stosunku do panewki kości miednicy - odbywa się poprzez zastosowanie specjalnej siatki do obrazu, której główna i pomocnicza linia odpowiada anatomicznie normalnemu układowi struktur stawowych. Za pomocą tych linii mierzy się różne parametry, w tym środek panewki i stopień nachylenia jej dachu (kąt panewki), kąt szyi kości udowej do przodu itp..

A jeśli istnieje podejrzenie naruszenia rozwoju jąder kostnienia (szczególnie u wcześniaków), dziecko w wieku półtora do dwóch miesięcy powinno wykonać badanie ultrasonograficzne stawu biodrowego.

Przeciwwskazania

Promieniowanie rentgenowskie nie jest przeprowadzane w przypadku jakichkolwiek ostrych infekcji, gorączki, krwawienia, a także w przypadku zapalenia kaletki maziowej tego stawu i ścięgien mięśni okołostawowych.

Radiografia jest bezwzględnie przeciwwskazana dla kobiet w ciąży i dzieci w pierwszych dziewięciu miesiącach życia (chociaż w pediatrii zakaz prześwietlania obowiązuje przez okres do 14 lat).

Normalna wydajność

Każde zdjęcie rentgenowskie dostarcza ważnych informacji niezbędnych do dokładnej diagnozy chorób stawu biodrowego [2]. Zazwyczaj profil przednio-tylny dostarcza informacji o kształcie panewki, podczas gdy inne obrazy boczne dostarczają informacji o bliższej części kości udowej, w tym głowie kości udowej.

Na radiogramach kości udowej przednio-tylnej można uzyskać następujące informacje:

  • Długość nóg,
  • kąt szyi,
  • panewka: boczny środkowy margines (CE) i wskaźnik wytłaczania uda,
  • głębokość panewki,
  • pochylenie panewki,
  • wersja panewkowa,
  • sferyczność głowy i
  • szerokość spoiny.

Na bocznych radiogramach stawów biodrowych ocenia się kształt i przemieszczenie stawu głowy i kości udowej, a także kąt przesunięcia alfa [3].

Biorąc pod uwagę kąt Idelberga-Franka, kąt Wiberga i odległość decentralizacji MZ, można zastosować metody statystyczne do identyfikacji stawów normalnych i patologicznych: u dorosłych wartości stawu biodrowego od 6 do 15 wskazują normalny kształt stawu; wartości od 16 do 21 wskazują na niewielkie odkształcenie, a wartości od 22 i więcej wskazują na poważne odkształcenie; u dzieci wartości od 15 i powyżej są patologiczne. [4]

Ważne jest podkreślenie potrzeby stosowania radiografii w połączeniu z wynikami badania fizykalnego, ponieważ wyniki obrazowania nie zawsze są związane z obecnością bólu i odwrotnie. [5]

Rentgenowskie oznaki zwichnięcia stawu biodrowego

Na zdjęciu rentgenowskim widoczne są objawy zwichnięcia lub dysplazji stawów biodrowych jako pionowe i boczne przemieszczenie głowy kości udowej od panewki kości miednicy (mierzone na uzyskanym obrazie i porównywane z normą anatomiczną). Powierzchnia głowy kości udowej często nie odpowiada panewce kości miednicy, na przykład z dużym rozmiarem głowy i niewystarczającą głębokością jamy. A kąt nachylenia płaszczyzny wejścia w nią przekracza normę.

Zauważono również przesunięcie w środku panewki, zmniejszenie lub zwiększenie kąta szyjno-trzonowego (zdefiniowane między pionowymi osiami szyjki kości udowej a jej ciałem, przepony).

Kolejne ważne zdjęcie rentgenowskie jest oznaką tej patologii - nadmierne nachylenie do przodu wąskiej części kości udowej (szyi uda), które radiologowie nazywają przesadną antetorsją.

Więcej informacji w artykule - Wrodzona zwichnięcie stawu biodrowego

Rentgenowskie objawy choroby Perthesa u dzieci

Główne objawy rentgenowskie choroby Perthesa (osteochondroza i aseptyczna martwica głowy kości udowej) zależą od jej stadium. Jeśli na początku choroby widoczna jest niewielka zmiana kształtu głowy kości udowej i nierównomierny wzrost szerokości przestrzeni stawowej stawu biodrowego, wówczas w drugim etapie uwidocznia się wyraźne odkształcenie konturów głowy kości udowej i staje się ono bardziej płaskie.

W trzecim etapie obraz stawu pokazuje cienie z obszarów martwej kości (sekwestracja) i obszar zastępowania zniszczonej kości tkanką chrzęstną. W tym przypadku rozszerzenie szczeliny nasadowej płytki chrzęstnej, zmiana kształtu panewki i przemieszczenie końcówki kości udowej.

Rentgenowskie oznaki zwyrodnienia stawu biodrowego

Głównym wskazaniem do badania rentgenowskiego narządów miednicy u dorosłych jest wykrycie choroby zwyrodnieniowej stawów lub stanów, które ją poprzedzają. Artroza jest najczęstszą chorobą stawów. [6] Charakteryzuje się postępującą degeneracją chrząstki stawowej. [7]

Oznaki zwyrodnienia stawu biodrowego, które w ortopedii określane są jako zwyrodnienie stawów i deformujące zapalenie kości i stawów bioder, są również związane ze szczególnymi stadiami tej destrukcyjnej patologii stawu..

Znaki na radiogramie: zwężenie przestrzeni stawowej w wyniku uszkodzenia chrząstki, stwardnienie podchrzęstne odpowiadające reakcji reparacyjnej kości, tworzenie osteofitu w obszarach stawu pod niskim ciśnieniem, co odpowiada reparatywnej próbie utrzymania stabilności torbieli stawowych i podchrzęstnych, o etiologii omawianej udowej i głowy znajdują się jako głowa. i w panewce.

Wszystkie niezbędne informacje na ten temat zawarte są w publikacji - Diagnostyka radiologiczna choroby zwyrodnieniowej stawów biodrowych (koksartroza)

Rentgenowskie objawy zapalenia stawów biodrowych

Podobnie jak w przypadku większości chorób stawów, fazowe zapalenie stawu biodrowego - zapalenie stawów lub zapalenie kox - charakteryzuje się etapowym rozwojem.

Na początkowym etapie głównym znakiem rentgenowskim są obszary uszkodzenia chrząstki szklistej na powierzchni głowy kości udowej i erozja kości w postaci szorstkości, wskazująca na zniszczenie tkanki kostnej.

Z biegiem czasu zdjęcie pokazuje zmiany w wspólnej przestrzeni (widać, że się zwęża); okrągłość głowy kości udowej jest wygładzona; można wykryć wewnątrzstawowe ogniska proliferacji kości i proliferacji tkanki kostnej na powierzchni stawu.

Opieka postpenitencjarna

Nie wymaga opieki po leczeniu.

Co jest lepsze, USG lub prześwietlenie stawów biodrowych?

Eksperci czytają obie metody wizualizacji informacyjnie, ale radiografia nie pozwala zobaczyć splotu chrząstki i włókien ścięgien oraz ocenić stan chrząstki stawowej i aparatu więzadłowego stawów. Dlatego pod tym względem ultradźwięki mają wyraźne zalety. Recenzje pacjentów wskazują również, że wolą ultradźwięki niż prześwietlenia. Ponadto przy diagnostyce ultradźwiękowej ciało nie jest naświetlane, a takie badanie można przeprowadzać co miesiąc.

A jak często można wykonywać zdjęcia rentgenowskie stawów biodrowych? Przy określaniu optymalnej liczby badań rentgenowskich pod względem bezpieczeństwa radiologowie biorą pod uwagę maksymalną dopuszczalną dawkę promieniowania jonizującego na tkankę kostną przez jeden rok (50 mSv), a także średnią pojedynczą dawkę promieniowania do jednego stawu biodrowego (nie więcej niż 1,2 mSv). Rentgen jest uważany za bezpieczny nie częściej niż cztery razy w roku (tj. Raz na kwartał), a liczbę badań i otrzymaną dawkę należy zapisać w dokumentacji medycznej pacjenta.

Pomimo faktu, że duże dawki promieniowania rentgenowskiego są szkodliwe, nowoczesne aparaty rentgenowskie zmniejszają szkodliwość promieniowania rentgenowskiego stawów biodrowych do niemal zera.

Pozostaje jednak pewne ryzyko: głównymi konsekwencjami po zabiegu jest nadmierna ekspozycja promieni rentgenowskich na strefy wzrostu kości u dzieci i młodzieży - płytki chrząstki nasadowej. Dlatego zagraniczne kliniki starają się unikać dzieci w każdym wieku, które nie tylko mają zdjęcia rentgenowskie, ale także tomografię komputerową z napromieniowaniem, zastępując je w jak największym stopniu ultradźwiękami, a dla starszych dzieci i młodzieży - MRI.

Metodą z wyboru do oceny szpiku kostnego, panewki, chrząstki i tkanek miękkich okołostawowych jest obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI).

Ultradźwięki (ultradźwięki) również odgrywają rolę w ocenie tkanek miękkich okołostawowych i wykrywaniu wysięku w stawie lub pogrubieniu błony maziowej, co umożliwia dynamiczną ocenę stawu. Może być również stosowany jako przewodnik po procedurach diagnostycznych i / lub terapeutycznych..

MRI z kontrastem śródstawowym (MR Artrografia) jest lepszy niż konwencjonalny MRI do oceny patologii śródstawowej, zwłaszcza torebek stawowych i chrząstki. Można go również wykorzystać na przykład do podania miejscowego znieczulenia i wykonania „testu lidokainy” o klinicznej wartości diagnostycznej..

Do oceny chrząstki na MRI oprócz informacji morfologicznych zastosowano mapy dGEMRIC T1 i T2, które dostarczają informacji na temat jej składu wody i glikozaminoglikanów (GAG). Tomografia komputerowa (CT), która wykorzystuje promieniowanie jonizujące, ma większą rozdzielczość przestrzenną i kontrastową niż promieniowanie rentgenowskie. [8]

U osób dorosłych napromieniowanie podczas badania rentgenowskiego stawów biodrowych może prowadzić do obniżenia poziomu mineralizacji sąsiedniej tkanki kostnej lub indukować mitozę komórek struktur anatomicznych dolnej części miednicy małej.

Prześwietlenie stawu biodrowego: po co to jest zrobione

Rentgen TBS jest diagnostyczną metodą badawczą, która pomaga zidentyfikować zmiany patologiczne w stawie biodrowym, która odgrywa wiodącą rolę w wykonywaniu ruchów kończyny dolnej. Staw jest najbardziej wrażliwy w okresie noworodkowym, ponieważ wiele nieprawidłowości rozwojowych ujawnia się również w okresie wiekowym, na tle zmian osteoporotycznych.

Co można zobaczyć na zdjęciu rentgenowskim stawu biodrowego

Dyfraktogram rentgenowski jako metoda badawcza służy do wizualizacji struktur kostnych. Po zdiagnozowaniu są one wyraźnie widoczne:

  • Kości miednicy. Widoczne są wady anatomiczne, pęknięcia, pęknięcia, asymetria..
  • Połączenie. Ujawniono zwichnięcia, podwichnięcia, rozszerzenie przestrzeni stawowej, zwężenie lub połączenie z powstawaniem ankylozy.
  • Głowa kości udowej. Krętarz, widoczna szyjka kości udowej, ujawniają się pęknięcia, złamania, anomalie rozwojowe, zapalenie kości i szpiku oraz zmiany osteoporotyczne.

Jakie są zalecane objawy radiografii?

Promienie rentgenowskie stawów biodrowych wykonywane są zarówno we wczesnym dzieciństwie, jak i bardziej dojrzałe.

U dzieci konieczne jest prześwietlenie podczas ograniczania lub asymetrii rozrodu nóg dziecka w pozycji „żaby” (dziecko leży na plecach, nogi są zgięte w kolanach i rozłożone), skrócenie kończyn względem siebie, brak nacisku na nogi dziecka.

W wieku dorosłym może być konieczne prześwietlenie stawu biodrowego, jeśli podejrzewasz złamanie lub zapalenie stawu biodrowego lub zapalenie kości i szpiku kości udowej. W tym przypadku powszechnymi dolegliwościami dla wszystkich są: silny ból w tym obszarze anatomicznym, obecność obrzęku, zmiana koloru skóry, lokalna temperatura w okolicy stawu, ostre ograniczenie ruchu, kulawizny i drżenie podczas chodzenia, zmiana długości kończyn.

Jeśli podejrzewasz zapalenie kości i szpiku i inne procesy zapalne w okolicy bioder (ropne zapalenie szpiku kostnego kości udowej), powyższe objawy łączą się z zatruciem w postaci zaburzenia apetytu, osłabienia, letargu, apatii i, bez wątpienia, gorączki.

Jakie choroby i urazy ujawnia badanie

Patologie, które można rozważyć na zdjęciu rentgenowskim to:

  • Dysplazja stawu biodrowego. Jest wykrywany we wczesnym dzieciństwie i objawia się opóźnieniem kostnienia jąder, podwichnięcia kości udowej (głowy nie ma w jamie stawowej).
  • Pęknięcia i pęknięcia. Na zdjęciach rentgenowskich można wziąć pod uwagę lokalizację urazu, obecność przemieszczenia i liczbę fragmentów i fragmentów, stopień przemieszczenia struktur kostnych.
  • Zwichnięcia Wizualizowane jest wyjście większego krętarza kości udowej z powierzchni stawowej panewki.
  • Choroba zwyrodnieniowa stawów. Choroba zwyrodnieniowa tkanki chrzęstnej stawu, która na radiogramie wygląda jak zwężenie szczeliny stawowej, tworzenie się narostów kości na powierzchniach stawowych (osteofity).
  • Zapalenie stawów biodrowych. Występuje w wyniku autoimmunologicznych zmian reaktywnych w tkankach miękkich stawu, któremu towarzyszy silny ból, obrzęk, możliwy jest wysięk w jamie. Na rentgenogramie, zagęszczenie tkanek miękkich, ekspansja przestrzeni stawowej są ujawnione, jeśli to konieczne, przeprowadza się badanie kontrastu z dożylnym podaniem substancji zawierającej jod, obserwuje się wzrost wzoru naczyniowego w miejscu zapalenia.
  • Zmiany nekrotyczne. Występują, gdy dochodzi do naruszenia krążenia krwi w jamie stawowej podczas złamania szyjki kości udowej, ponieważ trofizm głowy kości udowej jest zakłócony i umiera.
  • Osteoporoza. Zwyrodnienie tkanki kostnej związane ze zmianami związanymi z wiekiem i nierównowagą hormonalną. Charakteryzuje się wypłukiwaniem wapnia z kości. Na zdjęciu rentgenowskim wygląda to na zmniejszenie gęstości struktur kostnych, zwiększenie ich przezroczystości.
  • Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Trwałe zmiany w stawach, które objawiają się kostnieniem, brakiem ruchu. Na rentgenogramie powstanie uporczywej ankylozy, brak przestrzeni stawowej, kalus kostny na skrzyżowaniu.
  • Zapalenie szpiku. Zapalna choroba szpiku kostnego, która pojawia się, gdy infekcja przechodzi drogą krwiotwórczą lub w wyniku urazu. W tym przypadku tkanka kostna jest lizowana, co na zdjęciu rentgenowskim wygląda jak rozmycie konturów, oświecenie w centrum kości, przerost okostnej nad miejscem uszkodzenia. Badanie kontrastu jest możliwe..
  • Onkologiczne choroby kości. Łagodny lub złośliwy wzrost guza wewnątrz kości, przerzuty przerzutowe. Wyglądają jak ogniska patologiczne (ciemniejące z „plus tkanki” i oświecenie z pojawieniem się torbieli, sekwestracji, ubytków) z rozmytymi rozmytymi konturami, nieregularnymi kształtami. Artretyzm

Przeciwwskazania do diagnozy

Ponieważ metoda diagnostyczna rentgenowska należy do metody jonizacji, jej stosowanie ma pewne ograniczenia. Wynika to z patogennego działania promieni na komórki z powstawaniem wolnych rodników, które uszkadzają zdrowe tkanki..

Głównym przeciwwskazaniem jest ciąża. Aby chronić zdrowe tkanki podczas diagnozy, pozostałe części ciała pokryte są ołowianym fartuchem, który jest niezbędny do zmniejszenia całkowitej dawki promieniowania. Nowoczesne urządzenia mogą maksymalnie zmniejszyć dawkę bez utraty jakości obrazu, ale rozwijający się płód znajduje się obok badanego obszaru i istnieje prawdopodobieństwo mutacji i anomalii rozwojowych.

Względnym przeciwwskazaniem jest dzieciństwo. Jednak w przypadkach podejrzenia dysplazji radiografia jest główną diagnostyczną metodą badań. Aby zmniejszyć całkowitą dawkę promieniowania, częstotliwość procedury jest wyraźnie monitorowana.

Wraz z wprowadzeniem kontrastującej substancji zawierającej jod (Ultravist, Urografin i inne) przeciwwskazania znacznie się rozszerzają. Nie należy badać następujących kategorii pacjentów:

  • z reakcją alergiczną na kontrast;
  • z niewydolnością nerek (ponieważ kontrast jest wydalany przez nerki);
  • z ciężką niewydolnością sercowo-naczyniową;
  • z gruźlicą w aktywnym stadium;
  • w skrajnie poważnym stanie.

Porównanie z MRI i ultradźwiękami

Czasami do diagnozy patologii stawów stosuje się metodę ultradźwiękową. Badania są diametralnie przeciwne, ponieważ radiografia pomaga zidentyfikować patologie kości, podczas gdy ultradźwięki to choroba tkanek miękkich..

Podczas prześwietlania patrzy się na strukturę anatomiczną, podczas gdy ultradźwięki ujawniają deficyt funkcjonalny, na przykład niewystarczającą lub nadmierną ilość płynu śródstawowego. Często, aby uzyskać najpełniejszy obraz choroby, wymagana jest wspólna recepta badań..

Badanie tomograficzne jest stosunkowo nową metodą w porównaniu do konwencjonalnego promieniowania rentgenowskiego, które jest znacznie bardziej pouczające. Główną zaletą promieniowania rentgenowskiego w porównaniu z MRI jest jego ogólna dostępność, ponieważ urządzenia są obecne w każdym szpitalu i tanie, ponieważ MRI jest znacznie droższy.

Przygotowanie do prześwietlenia

Radiografia stawów biodrowych nie wymaga specjalnego szkolenia. Podczas diagnozowania niemowląt wymagana jest obecność obojga rodziców, ponieważ muszą oni utrzymywać dziecko w niezbędnej pozycji podczas badania.

Przed radiografią pacjent musi zdjąć zewnętrzną odzież, metalowe przedmioty (płytkę nazębną z paska) i położyć się na kanapie. Poważni nie chodzący pacjenci są składani przez sanitariuszy.

Jak przebiega procedura

Prześwietlenie stawów biodrowych odbywa się w dwóch projekcjach, które pomagają rozszerzyć wizualizowany obszar anatomiczny i dokładnie określić zasięg zmiany:

  • Przednia projekcja. Pacjent leży na plecach, nogi są hodowane tak daleko, jak to możliwe, co pozwala otworzyć staw i zwiększyć obszar diagnozy.
  • Rzut boczny. Pacjent leży na boku, wyciąga nogi do przodu.

Dawka i dozwolona liczba sesji na pacjenta

U małych dzieci należy dokładnie kontrolować dawkę promieniowania, ponieważ badanie rentgenowskie może prowadzić do takich działań niepożądanych, jak zahamowanie czynności szpiku kostnego. Powikłaniami mogą stać się choroby: białaczka, niedokrwistość, małopłytkowość. Badanie rozpoczyna się w wieku trzech miesięcy. Nawet na nowoczesnych urządzeniach badanie u dzieci w wieku poniżej trzech lat jest przeprowadzane nie więcej niż 1 raz na 4 miesiące.

Dorośli są mniej podatni na działanie promieniowania jonizującego, ponadto nowoczesny sprzęt cyfrowy minimalizuje ekspozycję na promieniowanie.

Dla każdego pacjenta, w zależności od jego masy, wybiera się własną dawkę. Aparat filmowy jest napromieniowany dawką 0,5-0,9 mZV, podczas gdy aparat cyfrowy to 0,1-0,3 mZV. Ponad 10 badań na urządzeniu cyfrowym nie jest zalecanych miesięcznie, postępowanie jest regulowane przez ścisłe wskazania. Skorzystaj z „Pełnej wersji dozymetru” na końcu artykułu, aby uzyskać informacje na temat narażenia na promieniowanie.

Deszyfrowanie wyników diagnostycznych

Odszyfruj wyniki badania przez radiologów. Sprzęt komputerowy wyświetla obraz i pomaga w analizie wyników. Za pomocą oprogramowania możesz zwiększyć kontrast i wyrazistość obrazu, powiększyć go i pomniejszyć, a także zmierzyć gęstość obszarów tkanki kostnej.

Wyniki są zwracane lekarzowi prowadzącemu, który wysłał na badanie. Po analizie wyników i porównaniu z obrazem klinicznym terapia jest przepisywana lub dostosowywana.

Gdzie robią koszty badań

Przeprowadzają procedurę w każdej sali rentgenowskiej szpitala: poliklinice, szpitalu, pogotowiu i tak dalej. Odbywa się to zarówno w sposób zaplanowany, jak i awaryjny w przypadku urazów..

Średnio koszt procedury wynosi 500-600 rubli na aparat z filmem rentgenowskim i około 1000 rubli na nowoczesnym sprzęcie cyfrowym. W szpitalach publicznych koszt jest o 30% niższy niż w prywatnych klinikach i centrach medycznych.

Jeśli masz skierowanie od lekarza i polisę ubezpieczeniową w budżetowych instytucjach medycznych, procedura jest bezpłatna. Jeśli to konieczne, wprowadzenie środka kontrastowego, cena podwaja się.

Rentgen w domu

Jeśli podejrzewa się złamanie szyjki kości udowej, pacjentów w podeszłym wieku nie można transportować. W domu można zadzwonić do traumatologa. Diagnoza kliniczna.

Radiografia w domu jest wykonywana tylko w dużych miastach przez prywatne ośrodki medyczne. Specjaliści udają się do pacjenta w ciągu godziny od otrzymania wniosku. Koszt usługi od 5000 rubli.

Rentgen stawu biodrowego wykonuje się w celu zbadania stanu struktur kostnych, stawów. Diagnozuje częściej przez ortopeda, traumatologa lub reumatologa. Badanie jest zalecane jako podstawowa diagnoza, wówczas mogą być wymagane inne metody diagnostyczne w celu potwierdzenia diagnozy i skorygowania taktyk leczenia: ultradźwięki, MRI.

Jak przeprowadzić prześwietlenie miednicy

RTG miednicy jest nieinwazyjną metodą diagnostyczną. Za pomocą promieni jonizujących urządzenie wyświetla obraz struktury tkanki kostnej na nośniku. Rentgen miednicy pozwala określić anatomiczną patologię, która może wystąpić w wyniku urazu lub choroby.

Przygotowanie do nauki

Rentgen kości miednicy można wykonać bez przygotowania, jeśli konieczna jest diagnostyka w nagłych wypadkach, na przykład po wypadku. Gdy badanie przeprowadzane jest zgodnie z planem, zaleca się pacjentowi wykonanie szeregu działań z wyprzedzeniem, które zapewnią bardziej szczegółowe informacje na temat stanu zdrowia.

Przygotowanie rozpoczyna się 2-3 dni przed zabiegiem. Pacjentowi zaleca się zmianę diety. Produkty powodujące zwiększoną produkcję gazu są wykluczone z menu..

Konieczne jest odmowa:

  • Kawa;
  • mleko;
  • surowe warzywa;
  • woda gazowana;
  • chleb żytni;
  • rośliny strączkowe.

Wieczorem, w przeddzień diagnozy, zalecana jest lekka kolacja, po której musisz wziąć lek, który normalizuje funkcjonowanie jelit, na przykład Espumisan.

Radiografia jest wykonywana na czczo. Przed badaniem pacjent otrzymuje lewatywę oczyszczającą.

Wskazania i przeciwwskazania

Promienie rentgenowskie mogą być przepisywane w każdym wieku, jeśli konieczne jest potwierdzenie lub zaprzeczenie obecności patologii.

Wskazania do procedur diagnostycznych:

  • deformacja części biodrowej szkieletu, która może wystąpić w przypadku urazów kości lub tkanek miękkich;
  • anomalia w anatomicznym rozwoju kości u dzieci lub zahamowanie wzrostu;
  • zwichnięcie stawów;
  • związane z wiekiem choroby tkanki obojętnej;
  • ból, który może pojawić się w okolicy miednicy podczas ruchu lub spoczynku;
  • ograniczona ruchliwość kończyn dolnych;
  • podejrzewany obrzęk;
  • przygotowanie do operacji;
  • diagnoza wyników leczenia po złamaniu, protetyce itp..

Promieniowanie rentgenowskie jest niebezpieczne z powodu promieniowania jonizującego. Ale w nowoczesnych urządzeniach ekspozycja jest minimalna. Ponadto dawka promieniowania różni się od rodzaju diagnozy. Może być filmowy, cyfrowy i komputerowy.

Przeciwwskazania do radiografii:

  • obecność metalowych implantów;
  • choroby psychiczne;
  • ciężki stan pacjenta (duża utrata krwi, nadmierne gromadzenie się gazów w okolicy opłucnej itp.);
  • dzieci poniżej 18 roku życia;
  • ciężkie patologie nerek i wątroby;
  • alergia na środek kontrastowy (jeśli rentgen z kontrastem);
  • ciężka postać chorób endokrynologicznych itp..

Wszystkie przeciwwskazania do badania rentgenowskiego są uważane za względne. Można je pominąć, gdy wynik diagnostyki jest niezbędny do utrzymania zdrowia i życia pacjenta..

Jak przeprowadzić prześwietlenie kości miednicy

Przed zabiegiem należy zdjąć ubrania i metalową biżuterię. Podczas fluoroskopii pacjent powinien znajdować się w pozycji poziomej. Ręce są złożone na piersi lub umieszczone wzdłuż tułowia. Pod nogami (w okolicy kolan) połóż wałek. Kończyny dolne powinny być wydłużone z obrotem do wewnątrz o 15 °.

W razie potrzeby podaje się środek kontrastowy..

Podczas radiografii pomiarowej zdjęcie jest wykonywane w projekcji bezpośredniej i wewnętrznej ukośnej.

Mężczyźni

Rentgen małej miednicy u mężczyzn można wykonać w diagnozie zapalenia gruczołu krokowego, niezależnie od jego rodzaju. Wskazaniem do badania są następujące objawy:

  • zmniejszona aktywność seksualna;
  • trudności w oddawaniu moczu
  • zmiany w analizie płynu nasiennego;
  • ból w kroczu;
  • trudności z wytryskiem.

Kobiety

Jednym z rodzajów badań rentgenowskich jest histerosalpingografia. Diagnozę przeprowadza się w celu zidentyfikowania procesów patologicznych zlokalizowanych w narządach rozrodczych..

Przygotowanie do badania obejmuje dodatkowo wymaz z pochwy. Podczas diagnozowania procesu zapalnego prześwietlenie nie jest wykonywane.

Podczas zabiegu kobiecie wstrzykuje się środek kontrastowy do macicy i jajowodów. Na życzenie pacjenta można wykonać znieczulenie..

Inną metodą badania narządów płciowych jest pelvigrafia. Promieniowanie rentgenowskie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Kontrast wstrzykuje się do jamy macicy, a dwutlenek węgla jest wprowadzany do jamy brzusznej (poprzez nakłucie na brzuch).

U dzieci

W przypadku zaobserwowania nieprawidłowości w anatomii kości miednicy u dzieci, można zalecić radiografię. Najczęściej powodem badania jest podejrzenie zwichnięcia stawu biodrowego. Takie obrażenia mogą być wywołane przez nieprawidłowe przejście dziecka przez kanał rodny, tj. kiedy dziecko się urodzi, łup do przodu.

Badanie ultrasonograficzne jest zalecane dla noworodków, którzy nie mają jeszcze 4 miesięcy. Jest bezpieczny, ponieważ podczas zabiegu dziecko nie otrzymuje dawki promieniowania jonizującego.

Dzieci w wieku powyżej 4 miesięcy mogą mieć prześwietlenie.

Aby chronić dziecko przed promieniowaniem, użyj specjalnych ekranów.

Możliwe ryzyko podczas ciąży

Niebezpieczny okres na badanie rentgenowskie to 1 trymestr ciąży. Promieniowanie powoduje mutacje na poziomie genów, które mogą powodować nieodwracalne zmiany patologiczne w rozwoju płodu lub prowadzić do jego śmierci.

Rentgen jest także niebezpieczny na późniejszych etapach rodzenia dziecka, ale ryzyko powikłań jest niższe niż na początku ciąży.

Interpretacja wyników

Interpretacja wyników diagnostycznych przeprowadzana jest przez odpowiedniego specjalistę medycznego. Radiolog analizuje i opisuje nieprawidłowości patologiczne. Ostatecznej diagnozy dokonuje lekarz prowadzący.

Zwykle radiogramy powinny pojawić się na zdjęciu:

  • symetryczny obraz 2 połówek miednicy;
  • kość krzyżowa;
  • otwór międzykręgowy kości krzyżowej;
  • kości łonowe;
  • gałęzie ischia.

Substancja kostna powinna być wyraźnie widoczna, kontury 2 panewki i szyjki kości udowej powinny być widoczne.

U niemowląt panewka panewki i kości udowej składają się z chrząstki i nie tworzą kontrastujących cieni..

Alternatywne techniki

Istnieją inne metody diagnostyczne, które umożliwiają uzyskanie informacji o stanie zdrowia pacjenta, gdy radiografia jest przeciwwskazana:

  1. Badanie ultrasonograficzne (ultradźwięki). Wykonywany za pomocą fal ultradźwiękowych. Różna gęstość struktur w badanych obszarach sygnalizuje zmiany i patologię..
  2. Rezonans magnetyczny (MRI). Odbywa się to bez użycia promieniowania jonizującego. Umożliwia skanowanie warstwowe.

Pacjentowi można przypisać alternatywne metody jako dodatkowe testy. Kompleksowe badanie poprawia jakość diagnozy.