Ból pleców: bolesny skurcz mięśni i leczenie środkami zwiotczającymi mięśnie

  • Artroza

Ból pleców jest jedną z najczęstszych dolegliwości zgłaszanych przez pacjentów w ogólnej praktyce medycznej. Często są one spowodowane osteochondrozą kręgosłupa - zwyrodnieniową zmianą chrząstki dysku międzykręgowego i zmianami reaktywnymi z

Ból pleców jest jedną z najczęstszych dolegliwości zgłaszanych przez pacjentów w ogólnej praktyce medycznej. Często są one spowodowane osteochondrozą kręgosłupa - zwyrodnieniową zmianą chrząstki dysku międzykręgowego i zmianami reaktywnymi z ciał sąsiednich kręgów. Uszkodzenie krążka międzykręgowego powstaje w wyniku jego powtarzających się urazów (podnoszenie ciężarów, nadmierne obciążenie statyczne i dynamiczne, upadki itp.) Oraz związanych z wiekiem zmian zwyrodnieniowych. Żelatynowy rdzeń, środkowa część dysku, wysycha i częściowo traci funkcję amortyzacji. Pierścień włóknisty, znajdujący się na obwodzie dysku, staje się cieńszy, tworzą się w nim pęknięcia, na które przesuwa się galaretowaty rdzeń, tworząc występ (wypadnięcie), a gdy włóknisty pierścień pęka, przepuklina. Obecnie powstają preparaty, które mają strukturalnie modyfikujący wpływ na tkankę chrzęstną (stara nazwa to chondroprotektory). Typowym przedstawicielem grupy jest lek chondro, przepisywany w ciągu 4 miesięcy (efekt utrzymuje się 2 miesiące po anulowaniu). W dotkniętym odcinku kręgowym występuje względna niestabilność kręgosłupa, rozwijają się osteofity ciał kręgowych (spondyloza), więzadła i stawy międzykręgowe (spondylarthrosis) są uszkodzone. Przepukliny krążków międzykręgowych najczęściej obserwuje się w dolnych krążkach lędźwiowych, rzadziej w dolnych odcinkach szyjnych i górnych odcinków lędźwiowych, a wyjątkowo rzadko w klatce piersiowej. Przepukliny dysku w ciele kręgowym (przepukliny Schmorla) nie są klinicznie znaczące, przepukliny dysku w kierunku tylnym i tylno-bocznym mogą powodować ucisk korzenia rdzenia kręgowego (radikulopatia), rdzenia kręgowego (mielopatia na poziomie szyjki macicy) lub ich naczyń.

Oprócz zespołów uciskowych możliwe są zespoły odruchowe (toniczno-mięśniowe), które są wywoływane przez impuls receptorów w odpowiedzi na zmiany w tarczach, wiązadłach i stawach kręgosłupa - bolesny skurcz mięśni. Odruchowe napięcie mięśni ma na początku charakter ochronny, ponieważ prowadzi do unieruchomienia dotkniętego segmentu, ale w przyszłości czynnik ten powoduje ból. W przeciwieństwie do zespołów kompresyjnych osteochondrozy kręgosłupa, które są stosunkowo rzadkie, bolesne skurcze mięśni występują w życiu prawie co drugiej osoby.

Klasycznym przykładem bolesnego skurczu mięśni jest odcinek lędźwiowy (lędźwiowy), który charakteryzuje się ostrym, strzelającym bólem w dolnej części pleców, który z reguły rozwija się podczas wysiłku fizycznego (podnoszenie ciężarów itp.) Lub niezręcznego ruchu. Pacjent często zamarza w niewygodnej pozycji, próba poruszania się prowadzi do zwiększonego bólu. Badanie ujawnia napięcie mięśni pleców, zwykle skoliozę, spłaszczenie lordozy lędźwiowej lub kifozę.

Lędźwiowe - ból pleców - i kulszowe odcinek lędźwiowy - ból pleców i tylnej części nóg - rozwijają się częściej po wysiłku fizycznym, niezręcznym ruchu lub hipotermii, rzadziej - bez powodu. Bóle z natury bolą, nasilają się ruchy kręgosłupa, pewne pozy, chodzenie. Ischialgia lędźwiowa charakteryzuje się bólem w pośladku, w tylnych częściach nogi, nie sięgającym palców. Badanie ujawnia ból, napięcie mięśni pleców i pleców mięśni nóg, ograniczenie ruchomości kręgosłupa, często skoliozę, objawy napięcia (Lasega, Wasserman itp.).

Na poziomie szyjnym mogą wystąpić odruchowe zespoły mięśniowo-toniczne: szyjki macicy i szyjki macicy, które często rozwijają się po wysiłku fizycznym lub niezręcznych ruchach szyi. Szyjka macicy to ból w okolicy szyjki macicy, który często rozciąga się na tył głowy (szyjno-czaszkowa). Szyjka macicy jest bólem w odcinku szyjnym, który rozciąga się na ramię. Charakterystyczne jest nasilenie bólu podczas ruchów szyi lub odwrotnie przy przedłużonej pozycji statycznej (w kinie, po spaniu na gęstej wysokiej poduszce itp.). Badanie ujawnia napięcie w mięśniach szyjnych, często występuje ograniczenie ruchów w odcinku szyjnym kręgosłupa, ból przy wyczuciu procesów kolczystych i stawy międzykręgowe po stronie bólu.

Kompresja korzenia nerwu (radikulopatia), oprócz bolesnego skurczu mięśni i ograniczeń ruchliwości kręgosłupa i kończyn, ujawnia wrażliwe, odruchowe i (lub) zaburzenia ruchowe w dotkniętej strefie korzenia. Na poziomie lędźwiowym częściej dotyczy to piątego korzenia lędźwiowego (L5) i pierwszych korzeni krzyżowych (S1), rzadziej czwartego korzenia lędźwiowego i bardzo rzadko górnych korzeni lędźwiowych. Radikulopatie dolnych korzeni szyjnych są znacznie mniej powszechne.

Bolesny skurcz mięśni występuje również z inną dość powszechną przyczyną bólu pleców i kończyn - bólem mięśniowo-powięziowym spowodowanym tworzeniem się tak zwanych stref spustowych w mięśniach i (lub) powięzi z nimi związanej. Bóle mięśniowo-powięziowe objawiają się napięciem mięśni i obecnością w nich punktów spustowych, których identyfikacja odbywa się poprzez ręczne badanie mięśni. Aktywny punkt spustowy jest stałym źródłem bólu, pogarszanym przez dotykanie mięśnia; utajony punkt spustowy powoduje ból tylko podczas badania palpacyjnego. Dla każdego mięśnia istnieje niezależny zespół mięśniowo-powięziowy z charakterystyczną lokalizacją bólu podczas podrażnienia strefy spustowej, rozprzestrzeniającej się poza rzut mięśnia na powierzchnię skóry. Ogniskowe zaburzenia neurologiczne są nieobecne, z wyjątkiem przypadków, w których napięte mięśnie ściskają pień nerwu.

Ważne jest, aby pamiętać, że ból pleców może być jedynym objawem guza rdzenia kręgowego, jamistości rdzenia i innych chorób rdzenia kręgowego. Ból pojawia się podczas niszczenia kręgów i uszkodzenia korzeni nerwowych z powodu procesów zakaźnych (gruźlicze zapalenie stawów kręgosłupa, ropień zewnątrzoponowy kręgosłupa), nowotwory (pierwotne i przerzutowe guzy kręgosłupa, szpiczak), zaburzenia dysmetaboliczne (osteoporoza, nadczynność przytarczyc, choroba Pageta). Ból pleców może być wynikiem złamania kręgosłupa, jego wrodzonych lub nabytych deformacji (skolioza itp.), Zwężenia kręgosłupa, spondylolisthesis, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa.

Jest to możliwe w przypadku różnych chorób somatycznych (serce, żołądek, trzustka, nerki, narządy miednicy itp.) Dzięki mechanizmowi odbitego bólu.

Badanie pacjenta z bólem pleców wymaga staranności. Nie można przypisać bólu pleców „osteochondrozie” - schorzeniu, które ujawnia się u większości osób w średnim i starszym wieku podczas badania rentgenowskiego. Neurologiczne objawy osteochondrozy kręgosłupa i bólu mięśniowo-powięziowego charakteryzują się bolesnym skurczem mięśni i ograniczeniem ruchomości kręgosłupa.

Rozpoznanie powikłań odruchowych i kompresyjnych osteochondrozy opiera się na danych klinicznych i wymaga wykluczenia innych możliwych przyczyn bólu pleców. Rentgen kręgosłupa stosuje się głównie w celu wykluczenia wrodzonych anomalii i deformacji, chorób zapalnych (zapalenie stawów kręgosłupa), guzów pierwotnych i przerzutowych. Rentgen CT lub MRI może wykryć przepuklinę dysku, określić jego rozmiar i lokalizację, a także wykryć zwężenie rdzenia kręgowego, guz rdzenia kręgowego.

Rozpoznanie bólu mięśniowo-powięziowego opiera się na danych klinicznych (wykrycie bolesnego napięcia mięśniowego jednego lub więcej mięśni) i wymaga wykluczenia innych możliwych przyczyn bólu; diagnostyka różnicowa z zespołami odruchowymi (zespoły toniczno-mięśniowe) z powodu osteochondrozy kręgosłupa często powoduje trudności; możliwe jest połączenie tych chorób.

Leczenie zespołów odruchowych i radikulopatii spowodowanych osteochondrozą opiera się w ostrym okresie na zapewnieniu spokoju - pacjentowi zaleca się unikanie ostrych zgięć i bolesnych pozycji. Leżenie w łóżku jest przepisywane na kilka dni przed ustąpieniem nagłego bólu, twardym łóżkiem (tarczą pod materacem), środkami rozluźniającymi mięśnie centralne i, w razie potrzeby, dodatkowymi środkami przeciwbólowymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Aby ułatwić ruch w tym okresie, należy nosić gorset szyjny lub lędźwiowy (pas mocujący). Możesz stosować fizjoterapeutyczne procedury przeciwbólowe, wcieranie środków przeciwbólowych, maści, kompresy z 30-50% roztworem dimeksydu i blokad nowokainy, nowokainy i hydrokortyzonu. Przy łagodzeniu bólu zaleca się stopniowy wzrost aktywności ruchowej i ćwiczeń wzmacniających mięśnie..

W przewlekłym przebiegu zespołów odruchowych i radikulopatii skuteczna może być terapia manualna, refleksologia, fizjoterapia i leczenie uzdrowiskowe. Leczenie chirurgiczne (usunięcie przepukliny dysku) jest konieczne w tych rzadkich przypadkach, gdy dochodzi do ucisku rdzenia kręgowego lub korzeni kucyka. Leczenie chirurgiczne jest również wskazane w przypadku dyskogennej radikulopatii, której towarzyszy ciężki niedowład i długi (ponad trzy do czterech miesięcy) brak efektu leczenia zachowawczego oraz obecność przepukliny dużych dysków. Aby zapobiec zaostrzeniu osteochondrozy, zaleca się unikanie czynników prowokujących (podnoszenie dużych ciężarów, noszenie ciężkiej torby w jednej ręce, hipotermia itp.), Regularne angażowanie się w ćwiczenia terapeutyczne.

W przypadku bólu mięśniowo-powięziowego konieczne jest, aby mięsień spoczywał przez kilka dni. W ramach leczenia można przepisać ćwiczenia rozciągające mięśnie (relaksacja po izometrii), fizjoterapię, refleksologię lub miejscowe podawanie środków znieczulających do stref wyzwalających, kompresowanie dimeksydem i środki znieczulające.

Jak już wspomniano, zarówno w ostrym bólu, jak i w przewlekłych zespołach bólowych, leczenie bolesnego skurczu mięśni ma ogromne znaczenie. Toniczne napięcie mięśni może nie tylko powodować ból sam w sobie, ale może również powodować deformację i ograniczać ruchomość kręgosłupa, a także powodować kompresję pni nerwowych i naczyń krwionośnych w pobliżu. W leczeniu, oprócz niesteroidowych leków przeciwzapalnych, przeciwbólowych (na przykład nimulid w postaci żelu przezskórnego do terapii miejscowej lub w postaci tabletek językowych w zespole ostrego bólu), fizjoterapii i gimnastyki terapeutycznej jako leki pierwszego rzutu stosuje się leki zwiotczające mięśnie - leki, które mogą złamać „błędne” zespół kręgu bólu [2].

Leki zwiotczające mięśnie stosuje się doustnie lub pozajelitowo w celu leczenia bolesnego skurczu mięśni. Zmniejszając odruchowe napięcie mięśni, środki zwiotczające mięśnie zmniejszają ból, poprawiają funkcje motoryczne i ułatwiają wykonywanie fizykoterapii. Leczenie środkami zwiotczającymi mięśnie rozpoczyna się od zwykłej dawki terapeutycznej i trwa do momentu utrzymywania się zespołu bólowego; z reguły przebieg leczenia trwa kilka tygodni. W serii badań udało się udowodnić, że przy bolesnym skurczu mięśni dodanie środków zwiotczających mięśnie do standardowej terapii (niesteroidowe leki przeciwzapalne, środki przeciwbólowe, fizjoterapia, fizjoterapia) prowadzi do szybszej regresji bólu, napięcia mięśni i poprawy ruchomości kręgosłupa.

Jako środki zwiotczające mięśnie stosuje się midocal, baklofen i sirdalud. Leki zwiotczające mięśnie zwykle nie łączą się ze sobą. Aby złagodzić bolesne skurcze mięśni, możesz również użyć diazepamu (seduxen, relanium) w indywidualnie dobranej dawce.

Baklofen działa rozluźniająco na mięśnie, głównie na poziomie kręgosłupa. Lek ma podobną budowę do kwasu γ-aminomasłowego (GABA); wiąże się z presynaptycznymi receptorami GABA, prowadząc do zmniejszenia pobudzenia aminokwasów pobudzających (glutaminianu, aspratatu) i supresji aktywności mono- i polisynaptycznej na poziomie kręgosłupa, co powoduje zmniejszenie napięcia mięśniowego; baklofen ma również umiarkowane działanie przeciwbólowe na ośrodkowy układ nerwowy. Jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego, maksymalne stężenie we krwi osiąga się 2-3 godziny po podaniu. Dawka początkowa wynosi 15 mg dziennie (w trzech dawkach), następnie dawka jest zwiększana o 5 mg każdego dnia, aż do uzyskania pożądanego efektu, lek przyjmuje się z posiłkami. Zazwyczaj stosowana dawka w leczeniu bolesnego skurczu mięśni wynosi 20-30 mg. Maksymalna dawka baklofenu dla dorosłych wynosi 60-75 mg na dobę. Efekty uboczne często objawiają się sennością, zawrotami głowy. Czasami występują nudności, zaparcia, biegunka, niedociśnienie tętnicze; należy zachować ostrożność w leczeniu pacjentów w podeszłym wieku.

Sirdalud (tyzanidyna) jest agonistą receptora adrenergicznego α-2. Lek zmniejsza napięcie mięśniowe z powodu tłumienia odruchów polisynaptycznych na poziomie rdzenia kręgowego, co może być spowodowane przez hamowanie uwalniania aminokwasów pobudzających i aktywację glicyny, co zmniejsza pobudliwość interneuronów rdzenia kręgowego; Cirdalud ma również umiarkowane działanie przeciwbólowe na ośrodkowy układ nerwowy. Po spożyciu maksymalne stężenie sirdalud we krwi jest osiągane po godzinie, spożycie pokarmu nie wpływa na jego farmakokinetykę. Początkowa dawka leku wynosi 6 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych, średnia dawka terapeutyczna wynosi 12-24 mg na dobę, a maksymalna dawka wynosi 36 mg na dobę. Jako działania niepożądane odnotowano senność, zawroty głowy, nieznaczne obniżenie ciśnienia krwi; należy zachować ostrożność podczas przyjmowania leku u pacjentów w podeszłym wieku.

Midokalm (tolperyzon) jest od dawna szeroko stosowany w leczeniu odruchowych i komplikacyjnych komplikacji zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych w kręgosłupie (osteochondroza, spondyloza, spondylartroza) i bólu mięśniowo-powięziowego [3]. Midokalm ma głównie działanie rozluźniające mięśnie. Zmniejszenie napięcia mięśniowego podczas przyjmowania leku wiąże się z przygnębiającym działaniem na ogonową część apteki siatkowej i tłumieniem odruchu kręgosłupa. Lek ma umiarkowane centralne działanie przeciwbólowe i niewielki efekt rozszerzający naczynia krwionośne. Przyjmowanie Midokalm rozpoczyna się od 150 mg na dobę trzy razy dziennie, stopniowo zwiększając dawkę aż do uzyskania efektu, u dorosłych zwykle do 300-450 mg na dobę. Aby uzyskać szybki efekt, lek podaje się domięśniowo w 1 ml (100 mg) dwa razy dziennie lub dożylnie w 1 ml raz dziennie.

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania midocal do bolesnego skurczu mięśni zostało udowodnione w podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu [4]. W ośmiu ośrodkach badawczych 110 pacjentów w wieku od 20 do 75 lat otrzymywało midocal w dawce 300 mg na dobę lub placebo w połączeniu z fizjoterapią i rehabilitacją przez 21 dni z zastosowaniem randomizacji. Jako obiektywne kryterium skuteczności leczenia rozważ próg bólu, mierzony za pomocą specjalnego urządzenia (miernik tolerancji ciśnienia) w 16 symetrycznych punktach tułowia i kończyn. Ponadto pacjenci subiektywnie oceniali swój stan na podstawie intensywności bólu, poczucia napięcia mięśniowego i ruchomości kręgosłupa; lekarz ocenił również napięcie mięśni i ruchomość kręgosłupa. Przed i po zabiegu przeprowadzono szczegółowe badanie kliniczne i laboratoryjne, w tym EKG, pomiar ciśnienia krwi, biochemiczne badanie krwi według 16 wskaźników.

Zgodnie z wynikami badań, zastosowanie midcalm niezawodnie zmniejsza bolesny skurcz mięśni, mierzony obiektywnie metodą instrumentalną. Różnica między grupami leczenia a placebo, która została odnotowana już czwartego dnia, stopniowo wzrastała i stała się statystycznie istotna w 10 i 21 dniu leczenia, które zostały wybrane jako punkty końcowe dla porównania opartego na dowodach. Analiza subiektywnej oceny wyników leczenia podanej przez lekarzy i pacjentów po jej zakończeniu (po 21 dniach) wykazała, że ​​w grupie pacjentów otrzymujących midocal wyniki leczenia były znacznie częściej oceniane jako bardzo dobre, natomiast w grupie placebo efekt był znacznie nieobecny. Zgodnie z subiektywną oceną wyników leczenia podaną przez pacjentów po jego zakończeniu (po 21 dniach) nie stwierdzono istotnych różnic w zakresie tolerancji na midcalm i placebo. Zdecydowana większość pacjentów wykazała dobrą tolerancję na midcalm. Wyniki EKG, parametry biochemiczne i hematologiczne w grupie pacjentów przyjmujących zarówno midocal, jak i placebo również nie różniły się..

Należy zauważyć, że ponad połowa (62%) pacjentów objętych badaniem otrzymała inne rodzaje terapii przed badaniem, a większość z nich (68%) nie wykazała poprawy. Wskazuje to na skuteczność midocalm w leczeniu bolesnego skurczu mięśni opornego na inne rodzaje terapii..

Podawanie pozajelitowe przez środek pozajelitowy pozwala szybko złagodzić ból i zmniejszyć napięcie mięśni. W przypadku kręgowo-mięśniowego zespołu toniczno-mięśniowego podanie domięśniowe 100 mg midocalmax łagodzi ból po 1,5 godziny, a leczenie midcalm przez tydzień przy 200 mg / dobę domięśniowo, a następnie przez dwa tygodnie przy 450 mg / dobę doustnie ma znaczącą przewagę ponad standardową terapię; w tym samym czasie terapia za pomocą środkowej części jamy brzusznej nie tylko pomaga zmniejszyć ból, ale także łagodzi niepokój, poprawia sprawność umysłową [1].

W przypadku bolesnego skurczu mięśni zaletą środka przeciwbólowego oprócz skutecznego środka zwiotczającego mięśnie i działania przeciwbólowego jest brak efektów ubocznych i dobra interakcja z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, które w wielu przypadkach mogą zmniejszyć dawkę tego ostatniego, a tym samym osłabić lub nawet całkowicie wyeliminować ich skutki uboczne, bez zmniejszania skuteczności leczenia.

Ważną przewagą środka nadżerkowego w porównaniu z innymi środkami zwiotczającymi mięśnie jest brak działania uspokajającego i osłabienie mięśni podczas jego przyjmowania. Zaletę tę udowodniono w badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo [5]. Badaniem objęto 72 zdrowych ochotników w wieku od 19 do 27 lat (średni wiek 21,7 lat). Badanie prowadzono przez osiem dni, przez cały czas ochotnicy otrzymywali 150 lub 450 mg midocalmu dziennie w trzech dawkach metodą randomizacji lub placebo - także w trzech dawkach. Badania neuropsychologiczne przeprowadza się rano w pierwszy i ostatni (ósmy) dzień badania przed i po przyjęciu midocal po 1,5, 4 i 6 godzinach lub placebo. Wyniki badania nie wykazały istotnych różnic w szybkości reakcji sensomotorycznych i szybkości wykonywania różnych testów psychologicznych 1,5, 4 i 6 godzin po przyjęciu midocal w dawce 50 lub 150 mg lub placebo. Podobne badania przeprowadzone ósmego dnia po rozpoczęciu przyjmowania midokalmu również nie wykazały istotnych różnic w porównaniu z grupą placebo. Świadczy to o dobrej tolerancji midcalm i możliwości przepisania go w przypadkach, gdy ze względu na charakter czynności pacjent musi utrzymać szybkość reakcji i zdolność koncentracji, w tym podczas prowadzenia samochodu.

Tak więc bolesny skurcz mięśni jest jedną z najczęstszych przyczyn bólu pleców (z powodu zespołów odruchowych osteochondrozy lub bólu mięśniowo-powięziowego). W takich przypadkach zaleca się stosowanie środków zwiotczających mięśnie w połączeniu z różnymi lekami, fizjoterapii i fizjoterapii. W ostatnich latach udowodniono skuteczność i bezpieczeństwo miokalmu zwiotczającego mięśnie, który nie powoduje działania uspokajającego i jest dostępny w postaci do podawania pozajelitowego w celu szybkiego złagodzenia bólu.

Literatura.
  1. Avakyan G.N., Chukanova E.I., Nikonov A.A. Zastosowanie midcalm do łagodzenia zespołów bólu kręgosłupa // Zh. Nevrol. i psychiatra. 2000. nr 5. S. 26-31.
  2. Parfenov V.A., Yakhno N.N. Neurologia w ogólnej praktyce medycznej. - M., 2001.
  3. Parfenov V.A. Midokalm w praktyce neurologicznej // Leczenie chorób nerwowych. 2002. nr 2. S. 10-12.
  4. Pratzel H. G., Alken R. G., Ramm S. Skuteczność i tolerancja powtarzanych dawek chlorowodorku tolperyzonu w leczeniu bolesnego skurczu mięśni odruchowych: wyniki prospektywnego podwójnie ślepego badania kontrolowanego placebo // Ból. 1996. Vol. 67. - str. 417–425.
  5. Dulin J., Kovacs L., Ramm S. i in. Ocena działania uspokajającego pojedynczych i powtarzanych dawek 50 mg i 150 mg chlorowodorku tolperyzonu. Wyniki prospektywnego, randomizowanego, podwójnie zaślepionego badania kontrolowanego placebo // Farmakopsychiat. 1998. Vol. 31. P. 137-142.

V. A. Parfyonov, doktor nauk medycznych, profesor MMA im I. M. Sechenova
T. T. Batysheva, Kandydat Kliniki Nauk Medycznych do leczenia rehabilitacyjnego nr 7 w Moskwie

Skurcz mięśni szyi i ramion z osteochondrozą. Jak złagodzić objawy?

Osteochondroza szyjna (SHOH) jest chorobą występującą w wyniku siedzącego trybu życia. Ludzie, którzy są bardzo aktywni, są również podatni na osteochondroza. Obserwuje się to nie tylko u osób starszych, ale także wśród młodych ludzi. Rozprzestrzenianie się choroby wśród młodych ludzi jest spowodowane wprowadzeniem technologii komputerowej i obniżeniem jakości produktów w sklepach.

Chorobie towarzyszy ból szyi, ramion, ramion i górnej części pleców, bóle głowy. Ale najbardziej nieprzyjemne odczucia pojawiają się wraz z pojawieniem się skurczów mięśni.

Co to jest skurcz??

Skurcz - mimowolne skurcze mięśni, skurcze tkanki mięśniowej i sąsiednich naczyń, powodujące ostry i bolesny ból. Uczucia bólu pojawiają się nagle i trwają kilka minut. Następujące rodzaje skurczów:

  1. Mięśnie pasa głowy.
  2. Mięśnie głębokiej szyi.
  3. Mięśnie szyjki macicy i barku.
  4. Mięsień trapezowy.

Mechanizmy występowania i przyczyny choroby

W odcinku szyjnym kręgosłupa jest dużo włókien mięśniowych. Pod tym względem ryzyko mimowolnego skurczu mięśni staje się wyższe. Przy przedłużonym skurczu mózg nie ma wystarczającej ilości tlenu, co prowadzi do niepowodzenia procesów biochemicznych i niedotlenienia.

Medycyna nie określiła jeszcze przyczyn choroby. Lekarze zidentyfikowali czynniki ryzyka, które wywołują rozwój choroby.

Przyczyny skurczów są następujące czynniki:

  • Nagłe ruchy ciała prowadzące do ściśnięcia naczyń krwionośnych i uszczypnięcia nerwu.
  • Przez kilka godzin ciało jest w jednej pozycji, co prowadzi do statycznego napięcia mięśni..
  • Warunki stresu i szoku nerwowego prowadzące do zwiększenia napięcia mięśniowego.
  • Brak witamin D i B12 oraz minerałów: magnezu i wapnia, sodu i potasu.
  • Choroby układu mięśniowo-szkieletowego.
  • Zapalenie mięśni.
  • Hipotermia.
  • Przepuklina międzykręgowa szyjki macicy lub występ.
  • Zwiększona aktywność fizyczna.
  • Kontuzje.

Jak odróżnić od innych dolegliwości?

Ból szyi, który nie ustępuje przez trzy dni, uczucie drętwienia lub mrowienia, osłabienie to powody, dla których warto skontaktować się ze specjalistami, którzy dokonają trafnej diagnozy. Osoba nie będzie w stanie samodzielnie odróżnić skurczu mięśni szyi od innych chorób.

W tej okolicy nie ma wąskiego lekarza. W leczenie biorą udział następujące kategorie lekarzy:

  1. Terapeuta.
  2. Neurolog.
  3. Ortopeda.
  4. Chirurg.
  5. Flebolog.
  6. Reumatolog.
  7. Kręgarz.
  8. Traumatolog.

Aby zdiagnozować przyczynę choroby, lekarze przepisują pacjenta na następujące badania:

  1. Ogólna analiza moczu.
  2. Ogólna analiza krwi
  3. Chemia krwi.
  • Elektromiogram.
  • Badanie mikroskopowe - biopsja.
  • Metody instrumentalne:

    Po zebraniu wywiadu i przestudiowaniu wszystkich wyników badania pacjenta specjalista potwierdza chorobę.

    Objawy choroby są podzielone na dwie grupy:

    1. Podstawowy lub ogólny.
    2. Charakterystyczny (specyficzny dla konkretnej choroby).

    Charakterystyczne objawy SHOX

    Osteochondroza jest dystroficzną zmianą struktury krążków chrzęstnych kręgów i ich podstawy kostnej.

    Ogólne objawy pojawiają się w następujących stanach pacjenta:

    • Utrata słuchu, zatkane uszy, dzwonienie i hałas.
    • Zawroty głowy. Istnieją dwa typy:

    1. Systemowy - poczucie ruchu kołowego przedmiotów lub ciała.
    2. Niesystematyczne - oznaki mdłości, oszałamiający, niepewny stan w pozycji pionowej.
  • Brak powietrza, duszność i duszność.
  • Nudności i wymioty.
  • Zaburzenia widzenia.
  • Ból w tylnej części głowy i szyi, obszar kołnierza.
  • Niestabilność ciśnienia krwi.
  • Omdlenia.
  • Suchość i guzek w gardle, trudności z przełykaniem, łaskotanie.
  • Gorączka.
  • Objawy zależą również od stadium choroby. W medycynie występują 3 etapy choroby.

    W pierwszym etapie rozpoczynają się procesy zwyrodnieniowe w chrząstce krążków kręgowych i pojawiają się następujące objawy:

    1. Dyskomfort w szyi i ramionach, ramionach.
    2. Bóle głowy.
    3. Trudności w ruchu szyi.
    4. Tymczasowe upośledzenie wzroku.
    5. Drętwienie skóry szyi.

    Drugi etap to początek wysunięcia krążków kręgowych, któremu towarzyszą następujące objawy:

    • Pojawienie się silnego bólu szyi i ramion, ramion. Towarzyszy mu kryzys.
    • Utrata wrażliwości skóry na szyi i ramionach.
    • Częste długotrwałe bóle głowy.
    • Upośledzenie wzroku, uczucie wizualizacji czarnych małych kółek przed oczami.
    • Szumy uszne i szumy uszne.
    • Uczucie słabości w rękach.
    • Zmniejszenie przejrzystości odruchów ścięgien.
    • Uczucie bólu strzelającego.
    • Uczucie guzka w gardle, trudności z przełykaniem.
    • Bezsenność (zaburzenia snu).

    W trzecim etapie - dochodzi do deformacji kręgosłupa, przemieszczenia i zwichnięcia kręgów z powodu słabego fiksacji, co prowadzi do powstania przepukliny. Etapowi towarzyszą następujące objawy:

    • Silne i ostre bóle szyi, strefy kołnierza. Pojawienie się bólu w sercu.
    • Utrata wrażliwości skóry głowy na szyi, w okolicy ramion, w rękach.
    • Powstawanie przepukliny w odcinku szyjnym kręgosłupa.
    • Niedowład i porażenie kończyn górnych.

    Przyczyny

    Skurcze mięśni szyi mogą wystąpić z powodu następujących chorób:

      Nerwica - napięcie mięśniowe występujące pod wpływem stresujących sytuacji, w przypadkach lękowych. Ostre ruchy wytwarzają silny nacisk na odcinek szyjny kręgosłupa. W rezultacie zaburzone jest krążenie krwi, mięśnie szyi zaczynają się kurczyć i boleć. Ze skurczami nerwic:

    • Towarzyszy mu ostry i bolesny ból.
    • Stały lub tymczasowy.
    • Pojawiają się i nagle się zatrzymują.
  • Osteochondroza - stopniowe zwyrodnieniowo-dystroficzne zmiany w kręgosłupie, któremu towarzyszy chroniczny ból mięśni pleców, dyskomfort, stan zmęczenia mięśni. Skurcze występują z następującymi objawami:

    • Pulsujący ból skóry głowy.
    • Zaburzenia widzenia.
    • Zawroty głowy.
    • Sztywność.
    • Stan omdlenia.
    • Drętwienie mięśni i skóry.
  • Skurcz głębokich mięśni szyi - dopływ krwi do głowy, kończyn i szyi jest zaburzony, tętnice są ściśnięte. W towarzystwie:

    • Bóle głowy.
    • Nieprzyjemne odczucia na szyi i plecach.
    • Drętwienie i mrowienie kończyn górnych.
  • Skurcz szyi i obręczy barkowej - ucisk naczyń krwionośnych i nerwów, zaburzenia krążenia. Towarzyszy mu zespół bólowy lub bólowy.
  • Skurcz mięśni głowy i szyi. Ostry obrót głowy, podnoszenie ciężarów i przeciążenie mięśni szyi są ściskane. Skurcze towarzyszą:

    • Bół głowy.
    • Uśmierzanie bólu innych części ciała.
    • Sztywne mięśnie szyi.
    • Zniekształcenie szyjki macicy.
  • Skurcz mięśni szyjnych i twarzy jest konwulsyjnym skurczem wynikającym z porażki pewnej części mózgu odpowiedzialnej za unerwienie mięśni tych obszarów. Istnieją dwa typy:

    • Tonik - zwykłe skurcze mięśni, które występują z powodu przeciążenia, równomiernych ruchów mięśni szyi i twarzy, hipotermia.
    • Skurcze kloniczne są nieprzytomnymi skurczami mięśni. Przyczyną drgawek jest uszkodzenie mózgu, padaczka, infekcja..
  • Jak złagodzić skurcz i rozluźnić szyję i ramiona?

    Zdarzają się sytuacje, w których pomoc jest pilnie potrzebna i nie ma możliwości umówienia się na wizytę u lekarza. Wiedza pomoże w jaki sposób i jak złagodzić skurcz.

    Stosowanie leków

    Środki pomogą szybko złagodzić ból:

    Aby rozluźnić mięśnie i zmniejszyć napięcie, leki zwiotczające mięśnie są przepisywane w postaci zastrzyków lub tabletek. Mają także działanie zmniejszające szczypanie zakończeń nerwowych i korzeni, poprawiające krążenie krwi i metabolizm..

    Aby całkowicie wyeliminować przyczyny skurczów i osteochondrozy, lekarze przepisują leki przeciwzapalne w połączeniu z lekami zwiotczającymi mięśnie.

    Leki zwiotczające mięśnie są podzielone na 2 grupy:

    1. Przeciwskurczowe - łagodzą skurcze mięśni. Mięśnie są usuwane ze stanu hipertonicznego do normalnego napięcia.
    2. Blokery nerwowo-mięśniowe - całkowicie paraliżują mięśnie szkieletowe.

    Używaj leków tylko zgodnie z zaleceniami lekarza, ponieważ dawka jest obliczana indywidualnie dla pacjenta.

    Aby złagodzić skurcze, zaleca się również przyjmowanie następujących leków:

    • Środki przeciwbólowe - przyjmuj w przypadku silnych, głębokich skurczów. Leki zawierają lidokainę, analgin.
    • Przeciwzapalne - leki niesteroidowe.
    • Witaminy - codzienna wartość zapobiega skurczom.
    • Maści - łagodzą napięcie i działają przeciwzapalnie, przeciwbólowo.

    Fizjoterapia

    • Ćwiczenia podczas SHOH są prowadzone pod nadzorem specjalisty, ponieważ aktywność fizyczna podczas skurczu prowadzi do łez we włóknach mięśniowych. O najlepszych rodzajach ćwiczeń związanych z osteochondrozą szyjki macicy, które możesz wykonywać w domu, przeczytaj nasz materiał.
    • Ćwiczenia są wykonywane przez 15-30 minut przy użyciu pięciu do siedmiu rodzajów. Jeśli odczuwasz ból lub dyskomfort, przestań ćwiczyć..
    • Według Norbekova, dla zdrowia kręgosłupa, zwiększenia ogólnego napięcia mięśniowego i ogólnego leczenia, opracowano gimnastykę medyczną. Przed użyciem tej metody zaleca się skonsultowanie z lekarzem.

    Aby złagodzić skurcze i ból, w zależności od lokalizacji ognisk zapalnych, specjaliści zalecają następujące rodzaje ćwiczeń:

    1. Przechyl głowę w dół, a następnie w górę. Skręć w bok. Zablokuj pozycję na 15 sekund.
    2. Trzymaj ramię w napięciu, ale w wyprostowanej pozycji. Potem przynieś mu głowę.
    3. W pozycji siedzącej podnieś ramiona jak najwyżej do uszu. Przytrzymaj przez 10 sekund. Następnie opuść ręce i weź głęboki wdech / wydech.

    Masaż

    Aby złagodzić skurcze, lekarze powinni przejść kurs masażu. Dobry efekt zapewnia profesjonalny masaż terapeutyczny. Stymuluje przepływ krwi do uszkodzonych tkanek i rozpoczyna procesy odzyskiwania. Pełny cykl masaży wzmocni gorset mięśniowy i kręgosłup, poprawi postawę oraz zmniejszy napięcie i zwężenie mięśni. Regularne ćwiczenia relaksują psychikę i normalizują sen, poprawiają odżywianie tkanek szyi.

    Pomoże również samo-masaż. Procedurę można przeprowadzić nawet w miejscu pracy. Regularny masaż własny wyeliminuje skurcze szyjki macicy..

    Aby prawidłowo masować, musisz przestrzegać następujących zasad:

    • Szyję masuje się jednocześnie z ramionami..
    • Ruchy masujące wykonuje się od góry do dołu, zaczynając od tyłu głowy.
    • Ruch odbywa się obiema rękami (jeśli jest to niewygodne, możesz na zmianę).
    • Nie są dozwolone żadne ruchy pchające, tylko lekkie i głaskanie.

    Zalecane są następujące ćwiczenia z masażem:

    1. Głaszcz okolicę potyliczną lekkimi ruchami rąk -2 minuty.
    2. Wykonaj ćwiczenie ruchem okrężnym. Delikatnie rozciągnij szyję opuszkami palców.
    3. Chwyć i puść skórę.
    4. Zagniataj mięśnie na boki.
    5. Poklepuj kark.

    Inne metody

    Aby szybko pozbyć się bólu i uwolnić napięcie od masy mięśniowej, eksperci zalecają akupunkturę.

    Proces zakładania igieł w biologicznie aktywnych punktach rozluźnia mięśnie, poprawia ukrwienie i napięcie mięśni.

    Aby wyeliminować ból, wystarczy kilka sesji. Następujące metody są stosowane do usuwania zacisków w tkance mięśniowej..

    Fizjoterapia

    Podczas fizjoterapii pod skórę wprowadza się substancje lecznicze, które pod wpływem prądu wnikają do tkanek. Używają środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Procedura pomaga rozluźnić i stymulować przepływ krwi..

    W fizjoterapii zalecany jest następujący rodzaj procedur:

    • Elektroforeza.
    • Magnetoterapia.
    • Stymulacja mikroprądowa.
    • Laseroterapia.

    Wanny z hydromasażem i kompresy

    Gorące kąpiele i zimne okłady działają przeciwskurczowo. Schemat - od zimna do ciepła, pomaga szybko zmniejszyć napięcie mięśni i wyeliminować skurcze.

    1. Aby to zrobić, weź plastikową torbę, napełnij ją lodem i zawiń w materiał.
    2. Następnie przyczep się do bolącego miejsca i przytrzymaj przez około 20 minut.
    3. Po zimnym kompresie musisz złagodzić napięcie i rozgrzać szyję, biorąc gorącą kąpiel.
    4. Aby wzmocnić efekt relaksacyjny, możesz dodać kilka kropli soku chrzanowego, aromatycznych olejków z lawendy lub igieł sosnowych, morskiej aromatycznej soli.

    Tradycyjna medycyna zaleca wykonanie kompresu przeciwbólowego z następujących składników:

    1. Pokrój chrzan, oregano i surowe ziemniaki i zrób wywar.
    2. Zwilż gęstą tkankę powstałym lekiem i przymocuj do szyi.

    Zioła

    Leczenie ziołowe odnosi się do metod ludowych, które zalecają duży asortyment ziół leczniczych, które pomagają w skurczach mięśni. Do warzenia polecam zioła:

    Konsekwencje braku leczenia

    W przypadku braku leczenia tkanki nerwowe, naczynia krwionośne i tętnice są ściśnięte, co negatywnie wpływa na całe ciało. Konsekwencje mogą być:

    1. Całkowite unieruchomienie jednej z kończyn górnych, głowa.
    2. Upośledzenie krążenia mózgowego.
    3. Upośledzenie wzroku, aktywność umysłowa.

    Zapobieganie

    Według ekspertów środki zapobiegawcze należy skierować przeciwko następującym przyczynom rozwoju choroby:

    • Siedzący tryb życia.
    • Nadwaga.
    • Upośledzona postawa.
    • Uraz kręgosłupa.
    • Przewlekłe infekcje dróg oddechowych.
    • Stała praca w pozie pochylonej głowy.

    Miarą zapobiegania osteochondrozie szyjki macicy jest:

    1. Walka z siedzącym trybem życia.
    2. Stabilizacja wagi.
    3. Utrzymywanie tułowia w prawidłowej pozycji fizjologicznej i terminowe przeprowadzanie badań profilaktycznych u ortopedy.
    4. Prawidłowe podnoszenie i przenoszenie ciężarów.
    5. Eliminacja ognisk przewlekłego zakażenia.
    6. Zmiana postawy podczas pracy co 20-30 minut. Zaleca się spędzanie tego czasu na ugniataniu mięśni szyi i obręczy barkowej. Aby to zrobić, musisz wykonywać zakręty i przechylenia głowy, lekki masaż szyi, obrót ramion.

    Twoje zdrowie oznacza utrzymanie zdrowego stylu życia. Ośmiogodzinny sen we właściwej pozycji, długie spacery na świeżym powietrzu, zdrowa dieta, poranne ćwiczenia i aktywny tryb życia pomogą Ci nie tylko osteochondroza, ale także inne choroby. Jeśli odczuwasz ból lub dyskomfort, musisz szukać pomocy u specjalistów. Samoleczenie czasami prowadzi do złego stanu zdrowia.

    Co powoduje skurcz mięśni pleców i jak go wyeliminować?

    Przyczyny skurczu mięśni pleców

    Skurcz jest spontanicznym skurczem mięśnia (grupy mięśni), który pociąga za sobą ostry ból, a czasem kończy się utrzymującymi się stanami - bólem przez kilka godzin.

    Stąd pochodzi podział skurczów na:

    • tonik (przedłużone napięcie tkanki, powodujące ostry ból tylko w okresie zaostrzenia);
    • kloniczny (napadowy ból, któremu towarzyszy drganie dotkniętego obszaru).

    Istnieje wiele czynników, które przyczyniają się do tego odchylenia..

    1. Urazy kręgosłupa. Tkanka mięśniowa w przypadku uszkodzenia powoduje silny ból u pacjenta. Następnie następuje reakcja ochronna organizmu: tkanki znajdujące się w epicentrum uszkodzenia są napięte w celu ochrony przed rozprzestrzenianiem się bólu. Istnieje nacisk na włókna nerwowe i naczynia krwionośne. Nasila ból i zwiększa skurcz. Stąd można zauważyć ostrą naturę manifestacji tego rodzaju obrażeń: osoba jest nieruchoma, niemożliwe staje się jej odwrócenie lub powstanie. Czasami pacjent wchodzi do kliniki w tej samej pozycji, w której został ranny, ponieważ rozwija się zespół wyzwalacza.
    2. Choroby Skolioza, przepuklina kręgów, osteochondroza i inne choroby kręgosłupa mogą powodować skurcze mięśni. Dzieje się tak na poziomie odruchu: uszkodzony obszar powinien znajdować się w pozycji statycznej, więc tkanki kurczą się i naprawiają zmianę.
    3. Napięcie mięśni. Włókna prawie zawsze znajdują się w tych samych pozycjach. Opuszczeniu strefy komfortu może towarzyszyć skurcz: długie siedzenie w nietypowej i niewygodnej pozycji, długa jazda samochodem, noszenie ciężkiej torby na jednym ramieniu - wszystko to może prowadzić do skurczu i bólu.
    4. Niestabilny stan emocjonalny. Znane są częste stresy odnawiające i inicjujące różne choroby. Skurcz mięśni nie jest wyjątkiem: uwalnianie hormonów stresu (takich jak adrenalina) do krwi zwiększa napięcie włókien nerwowych i mięśniowych.
    5. Hipotermia. Powoduje zapalenie określonej grupy mięśni, szczypanie zakończeń nerwowych.
    6. Ostre zakręty, zakręty, przysiady. Całkiem niekorzystnie wpływa na ogólny stan ciała, szczególnie na plecach. Mięśnie z gwałtowną zmianą pozycji w przestrzeni nie zawsze są gotowe na taki ładunek, stąd nadmierny stres i ich redukcja.
    7. Choroby neurologiczne (guz mózgu lub rdzenia kręgowego). Choroby tego rodzaju dotykają komórek nerwowych, więc rozwój procesu zapalnego w mięśniach jest towarzyszącym powikłaniem.

    Objawy skurczu pleców

    Ta choroba powoduje dyskomfort pacjenta od pierwszych minut. Główne objawy to:

    • ból (ostry i ostry, bolący, odcinający się) w kręgosłupie;
    • dyskomfort w ramieniu, głowie, oczach;
    • niezdolność do samodzielnego poruszania się;
    • przeszywający ból podczas próby podniesienia ramion i łopatek.

    Jeśli zostanie wykryte przynajmniej jedno z powyższych odchyleń, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jak skurcz wpływa nie tylko na dotknięty obszar. Jego konsekwencje są niebezpieczne dla narządów wewnętrznych..

    Wideo: „Co to są skurcze mięśni?”

    Podstawowe informacje

    U zdrowej osoby mięśnie są w pełni napięte lub rozluźnione. Zwykle ludzie je kontrolują, dlatego mogą wykonywać dowolne czynności: od ciężkiej pracy fizycznej po dobrą pracę. Stan, w którym obszar mięśni jest stale napięty, nazywa się skurczem lub blokowaniem mięśni. Może wpływać na pojedynczy pakiet włókien mięśniowych lub cały mięsień.

    Odniesienie. Najczęściej występuje skurcz mięśni nóg. Ból pleców związany z blokami również nie jest rzadki.

    Im większy obszar mięśni, tym większy ból. Jeśli w bloku jest mały obszar, osoba może nie odczuwać dyskomfortu. Kiedy kurcze całkowicie cały mięsień, pojawia się silny ból.

    Ból bloku mięśniowego jest spowodowany obecnością stref wyzwalających (zaciskanie mięśni). Po kliknięciu takiego punktu pojawia się silny ból, który może rozprzestrzenić się na otaczające tkanki. Nie pojawiają się natychmiast, można je aktywować, gdy obszar mięśni jest spazmatyczny przez długi czas, a także podczas hipotermii, silnego wysiłku fizycznego itp..

    Jedną z najczęstszych przyczyn blokady mięśni jest osteochondroza. Następnie następuje odruchowy skurcz mięśni przykręgosłupowych i odległych. Patologia występuje przy przedłużonym napięciu pozycyjnym w takich przypadkach: niewłaściwe siedzenie przy stole (praca przy komputerze, na szkolnym biurku), prowadzenie samochodu, spanie w niewłaściwej pozycji itp. Skurcze mięśni mogą wystąpić po złamaniu i usunięciu gipsu, regularnej kompresji mięśni paski z toreb, paski plecaków, bandaże, gorsety. Po hipotermii mogą wystąpić bolesne odczucia. Silny stres może również powodować blokadę. Aby ustalić dokładną przyczynę bólu, może być lekarz po diagnozie.

    Patogeneza i konsekwencje skurczu mięśni pleców

    Zwrócenie się do specjalisty ze skurczem mięśni jest ważne nie tylko w celu wyeliminowania zespołu bólowego i powrotu do normalnego rytmu życia, ale także w celu uniknięcia konsekwencji, które powodują cięższe formy przebiegu choroby.

    Skurcz włókien może powodować ściśnięte zakończenia nerwowe. W takim przypadku pacjent odczuwa stały ból promieniujący do szyi lub dolnej części pleców. Skurcz tego rodzaju ekspozycji wywołuje silne bóle głowy, podwyższone ciśnienie krwi, nudności i zaburzenia widzenia.

    W zaawansowanych przypadkach ból utrzymuje się codziennie i nie można go leczyć środkami przeciwbólowymi. Wpływa to nie tylko na stan fizyczny, ale i emocjonalny osoby: szybko się męczy, często jest zirytowany i nie wywołuje pozytywnych emocji u innych.

    Częsty skurcz mięśni pogarsza stan kręgosłupa i narządów wewnętrznych: niewłaściwe dostarczanie tlenu do uszkodzonego obszaru powoduje tępy ból i przewlekłe stany patologiczne. Częste ściskanie naczyń krwionośnych zapewnia niewystarczające odżywianie skóry, stąd jej suchość i utrata elastyczności.

    Wideo: „Jak złagodzić skurcze mięśni dolnej części pleców?”

    Dowiedz się więcej o możliwych przyczynach skurczu mięśni pleców:

    • Zalecenia dotyczące leczenia przeziębienia opisano na stronie
    • Jak leczyć, jeśli zostanie wycofany?
    • Leczenie i ćwiczenia mające na celu powrót do zdrowia po stłuczeniu pleców
    • Dlaczego występuje zespół mięśniowo-powięziowy i co to znaczy, można znaleźć w następnym artykule

    Diagnostyka

    Osoba powinna skonsultować się z lekarzem, jeśli skurczowi mięśni towarzyszy nagłe osłabienie, zaburzenia czucia, utrata płynów z powodu wymiotów, biegunka lub nadmierne pocenie się.

    Diagnoza zaczyna się od historii. Lekarz pyta pacjenta, jak długo martwi się objawami skurczu mięśni, jak często występują, w którym miejscu się pojawiają, starają się ustalić czynnik prowokujący itp. Specjalista stara się znaleźć objawy wskazujące na przyczynę patologii:

    Skręcenie pleców i leczenie

    • Brak miesiączki, naruszenie cyklu są objawami bloku mięśniowego podczas ciąży.
    • Wymioty, biegunka, leki moczopędne, nadmierne ćwiczenia, nadmierne pocenie się to objawy wskazujące na utratę płynów, brak równowagi w elektrolitach.
    • Ciężkie przeziębienia, przyrost masy ciała, pogrubienie skóry - objawy możliwej niedoczynności tarczycy.
    • Osłabienie, ostry ból, drętwienie, mrowienie, pieczenie są oznakami upośledzenia funkcjonowania układu nerwowego.

    Przeprowadzane jest również badanie fizykalne w celu oceny mięśni i odruchów..

    Testy laboratoryjne zwykle nie są przeprowadzane. Przy częstych skurczach na tle wzmożonego odruchu lekarz określa stężenie glukozy i elektrolitów we krwi. Powołano również badanie w celu zbadania czynności nerek..

    Przy osłabieniu mięśni i skurczach wykonuje się elektromiografię. To badanie instrumentalne pozwala ocenić aktywność elektryczną mięśnia w stanie zrelaksowanym i skurczonym..

    Odniesienie. Jeśli podejrzewasz, że skurcz mięśni pleców jest związany z naruszeniem układu nerwowego, wykonuje się rezonans magnetyczny mózgu i rdzenia kręgowego.

    Leczenie skurczu mięśni pleców

    Czy wiedziałeś o tym...

    Skurcz mięśni pleców występuje bardzo boleśnie i nieoczekiwanie, często w najbardziej nieodpowiednich miejscach.

    Aby udzielić pierwszej pomocy w łagodzeniu tego stanu, musisz:

    • zapewnić całkowity odpoczynek w obolałym miejscu;
    • spróbuj rozciągnąć mięsień spazmatyczny płynnymi ruchami okrężnymi;
    • pić lek znieczulający (Spazmalgon, Ketonal itp.);
    • spróbuj rozciągnąć napięty mięsień (w tym przypadku powieś na poziomym pasku, w drzwiach itp.);
    • pij dużo wody oczyszczonej.

    Tylko lekarz będzie mógł przepisać prawidłowe leczenie, składające się z reguły z zestawu środków przywracających: leki; masaż; Terapia ruchowa; rozgrzewka; zalecenia dotyczące środków ludowej.


    Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu środków przeciwbólowych lub leków łagodzących ogólny stan pacjenta. Leki stosowane w skurczach mięśni nie tylko eliminują ból, ale mają również charakter przeciwzapalny. Nazywa się je środkami zwiotczającymi mięśnie. Specjalista, w zależności od charakteru wystąpienia i objawów, zwykle przepisuje baklofen, chllooksokson, diazepam itp..

    Wiele osób ma pytanie, czy problem skurczu mięśni rozwiązuje interwencja chirurgiczna. Nowoczesne metody leczenia nie obejmują usuwania guzków mięśniowych w celu wyeliminowania uporczywego bólu w dotkniętym obszarze.

    Masaż jest bardzo popularnym sposobem leczenia nieprawidłowości mięśniowych. Pozwala pozbyć się choroby na początkowym etapie bez użycia narkotyków. Ważne jest, aby pamiętać, że lepiej powierzyć masaż chorego obszaru wykwalifikowanemu specjalistowi. W domu możesz wykonywać tylko proste ćwiczenia. Na przykład masaż z żebrowanym fitballem (rolki z tyłu).

    Ćwiczenia fizjoterapeutyczne (terapia ruchowa) to dość skuteczna metoda łagodzenia objawów skurczu w okolicy grzbietowej. Ćwiczenia należy wykonywać codziennie od 15 do 30 minut. Jeśli odczuwasz ból lub dyskomfort, powinieneś przestać ćwiczyć. Wskazane jest wykonanie zestawu ćwiczeń w specjalnej grupie pod nadzorem trenera. Wybór zwykle obejmuje wszelkiego rodzaju skłonności, które wzmacniają i nieznacznie rozciągają włókna mięśniowe..

    Ocieplenie jest dość osobliwą metodą, wymagającą obowiązkowego pozwolenia specjalisty.

    Jako środki rozgrzewające używaj:

    • podgrzewacze wody;
    • Elektryczne podkładki grzewcze;
    • podgrzewacze soli;
    • maści rozgrzewające;
    • ciepła kąpiel.


    Konieczne jest wlanie wody nie cieplejszej niż 45-50 stopni do podkładki grzewczej pierwszego rodzaju, dla dokładniejszego określenia temperatury można użyć specjalnego termometru.
    Elektryczne podkładki grzewcze są znacznie łatwiejsze w użyciu, as woda nagrzewa się automatycznie. Zasada działania podgrzewacza soli jest bardzo wygodna w przypadku skurczu pleców i potrzeby szybkiego udzielenia pomocy. Pożądany stopień wymiany ciepła powstaje w wyniku reakcji chemicznej zachodzącej wewnątrz konstrukcji. Aby rozpocząć działanie podgrzewacza słonej wody, należy intensywnie nacisnąć go dłonią.

    Żadna podkładka grzewcza nie jest nakładana na odsłoniętą część ciała: czysty bawełniany ręcznik pomoże uniknąć reakcji alergicznej na materiały, z których wykonane jest urządzenie grzewcze.

    Jako maści lekarze zwykle zalecają związki z jadem pszczelim lub pieprzem (Diklofenak, Finalgon itp.).

    Możesz wziąć ciepłą kąpiel (40-50 stopni) z dodatkiem wywaru z ziół: rumianku, melisy, sukcesji itp. W przypadku standardowej pojemności wystarczy jeden litr płynu zabiegowego. Procedura jest zalecana na nie więcej niż 15 minut, aby nie przechłodzić dotkniętego obszaru.

    Środki ludowe są również szeroko stosowane w leczeniu i zapobieganiu skurczom mięśni..

    ZnaczyGotowanieMetoda przyjęcia
    Nalewka z pąków i kory brzozy2 łyżki pąków brzozy i 1 łyżeczkę kory tego drzewa zalać wrzącą wodą (200 ml). Domagaj się przez godzinę.Weź jedną łyżkę stołową przed jedzeniem. Przebieg leczenia wynosi 2 tygodnie.
    Owsianka chrzanowa200 g rusztu chrzanowego lub zmielić w blenderze. Dodaj 0,5 l miodu i 0,2 l oliwy z oliwek do powstałej zawiesiny. Przechowywać w lodówce przez 24 godziny.Weź 1 łyżkę stołową 40 ​​minut przed posiłkiem. Przeciwwskazania: zapalenie żołądka, wrzód żołądka.
    Odwar z AdonisaWlej 1 łyżeczkę Adonis do rondla z 200 ml oczyszczonej wody. Gotować. Domagaj się przez 5 godzin, odcedź.Weź 1 łyżeczkę dziennie. Kurs trwa 1 tydzień..

    Jako środek zewnętrzny zaleca się stosowanie soku z cytryny. Sok z jednego owocu musi nasmarować bolące miejsce, owinąć go gęstą ciepłą szmatką i iść do łóżka (procedura jest wykonywana w nocy).

    Jeśli w szafce nie ma ani jednej maści rozgrzewającej, nie rozpaczaj. Lek można przygotować samodzielnie. Aby to zrobić, weź 1 łyżkę octu jabłkowego, łyżeczkę terpentyny i żółtko jaja kurzego. Pokonaj wszystkie składniki, aż będą gładkie. Wcieraj w bolące miejsce w ciągu dnia.

    Najważniejsze

    Skurcze mięśni mogą występować z różnych przyczyn, na przykład urazów, hipotermii, biernego stylu życia lub nadmiernego wysiłku fizycznego, chorób kręgosłupa (osteochondroza, skolioza) itp. Patologia objawia się bólem, który może promieniować na otaczające tkanki, uszczelnienia, ograniczenia ruchliwości, słabość w rękach, naruszenie wrażliwości. Jeśli pojawią się takie objawy, należy udać się do lekarza i przejść szczegółową diagnozę, aby znaleźć przyczyny i opracować właściwy schemat leczenia. Terapia powinna być kompleksowa: ograniczenie aktywności fizycznej, przyjmowanie leków, fizjoterapia, masaż, terapia ruchowa, ekspozycja manualna, środki ludowe. Operacja jest zalecana tylko przy ucisku korzeni nerwowych rdzenia kręgowego lub silnym bólu, który nie ustępuje przez długi czas. Lekarze preferują małoinwazyjne techniki chirurgiczne.

    Przyczyny

    Skurcz jest mimowolnym skurczem jednego lub grupy mięśni, któremu towarzyszy ból. Jego mechanika jest spowodowana pracą nerwów, manifestacją ich impulsów działających na mięsień. Zwykle aktywowane tkanki wyzwalają aktywność motoryczną - skurcz mięśni. W procesie patologicznym taka redukcja zamienia się w bolesny skurcz, który jest oznaką przeciążenia błonnika. Następujące czynniki mogą powodować jednorazowe uszkodzenie funkcji mięśni:

    • przepięcie;
    • obrażenia
    • obciążenie słabego mięśnia;
    • hipotermia;
    • ostre ruchy.

    Najczęściej przewlekła hipertoniczność mięśni towarzyszy różnym chorobom kręgosłupa: przepuklinom międzykręgowym, lordozie, osteochondrozie i skoliozie. Może być również wyzwalany przez uszkodzenie rdzenia kręgowego i pojawia się po urazie lub udarze. Rzadziej skurcze są spowodowane następującymi warunkami:

    • choroby neurologiczne;
    • odchylenia psychiczne;
    • stany patologiczne kręgosłupa, stawów lub kości miednicy;
    • nieprawidłowe działanie narządów wewnętrznych (kamica moczowa, uszkodzenie mięśnia sercowego itp.).

    W takich przypadkach skurcz mięśni, któremu towarzyszy ból, jest mniej wyraźny niż na przykład przy osteochondrozie i towarzyszą mu dodatkowe objawy: gorączka, zaburzenia psychiczne lub neurologiczne, utrata masy ciała i inne. W takim przypadku długotrwała ból grzbietu jest wskazaniem do dokładnego zbadania pacjenta z dalszymi zaleceniami specjalisty, co zrobić z pacjentem. Tylko terapia choroby podstawowej eliminuje skurcze i ból.

    Obraz kliniczny

    Ostry skurcz mięśni zwykle pojawia się gwałtownie. Został wystarczająco trafnie nazwany przez ludzi „bólem pleców”. Ostry skurcz mięśni z tyłu czasami pojawia się natychmiast po wykonaniu nieudanego ruchu. Na przykład może to obniżać obciążenie podczas obracania nadwozia na boki. Jednak najczęściej ostry skurcz mięśni pojawia się następnego dnia po pracy w niewygodnej pozycji lub stresie fizycznym. Objawy mogą być inne. Na przykład, jeśli napięcie szyi powstanie, na jej powierzchni bocznej pojawi się ostry ból. Ten warunek ma swoją nazwę. Nazywa się to zapaleniem szyjki macicy. Na tle jego ból może się różnić po lewej lub prawej stronie. Może także „strzelać” z tyłu głowy lub ucha w ramię. W cięższych warunkach ból rozprzestrzenia się po całym ramieniu na opuszki palców, czemu towarzyszy ich drętwienie. Skurcze w okolicy klatki piersiowej są nieco mniej powszechne. Przejawiają się one w bólu na środku pleców lub pod łopatką. Często powoduje to uszczypnięcie nerwu.

    Skurcz mięśnia

    Skurcz mięśni szyi jest przejawem odruchu lub odpowiedzi uciskowej podczas zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa. Galaretowaty rdzeń dysku w wyniku urazów, stresów, zmian związanych z wiekiem lub towarzyszących patologii wysycha, właściwości amortyzacji są tracone. Obwodowy włóknisty okrąg jest pokryty pęknięciami, dzięki czemu podczas pękania powstaje występ lub przepuklina. W dotkniętym obszarze obserwuje się niestabilność kręgów, zaczynają rosnąć osteofity - wzrosty, w których ciało próbuje zastąpić uszkodzone więzadła, chrząstki i stawy. Ściśną korzenie kręgosłupa i naczynia.

    Napięcie mięśni rozwija się z powodu zespołu bólu mięśniowo-powięziowego z charakterystyczną lokalizacją w punkcie spustowym. Wrażenia rozprzestrzeniają się na powierzchnię nabłonka.

    Klasyfikacja

    Skurcze mięśni, których przyczyny zostaną wskazane poniżej, mogą wystąpić w tkance prążkowanej (szkieletowej) lub gładkiej. W pierwszym przypadku konwulsjom towarzyszy na przykład paraliż. W przypadku dusznicy bolesnej mięśnie ścian naczyń są spazmatyczne, z astmą oskrzelową odpowiednio oskrzeli. Napięcie może wystąpić w przełyku, jelitach i innych narządach. Skurcz mięśni szkieletowych znacznie utrudnia ruch. Z napadami gładkich obszarów, funkcjonowaniem narządów.

    Rodzaje i charakterystyczne objawy patologii

    Istnieją dwa rodzaje hipertoniczności mięśni. Przy skurczach tonicznych włókna mięśniowe są przedłużone. Wraz z ich redukcją obserwuje się przedłużony ból, któremu towarzyszy uczucie napięcia.

    Skurcze kloniczne to gwałtowne skurcze, naprzemiennie z relaksacją. Osoba odczuwa skurcz, ostry i krótkotrwały ból, podobny do stanu skurczu. W niektórych przypadkach u pacjentów występuje połączenie obu rodzajów skurczów zwanych napadami toniczno-klonicznymi.

    Lokalizując ból, neurolog może ustalić przyczynę niepokoju pacjenta. Tak więc dyskomfort skoncentrowany w okolicy mięśnia biodrowego, który służy do utrzymania ciała w pozycji pionowej, często wiąże się z przepracowaniem: intensywny trening sportowy, niewygodna pozycja, długie siedzenie.

    Skurcze kwadratowego mięśnia odczuwanego w górnych pośladkach pojawiają się z długim stanem statycznym. Ból pośrodku pleców może wskazywać na przeciążenie mięśnia latissimus odpowiedzialnego za ruchy ramion. Skurcz ramion i dyskomfort w szyi są często oznaką przepracowanego mięśnia romboidalnego, który może przypominać bóle symetryczne i zlokalizowany tylko po prawej lub lewej stronie.

    Szybka pomoc i łatwe leczenie

    Najprawdopodobniej nie będą wymagać specjalnych skurczów tego rodzaju skurczów mięśni, ale ból nie pozwoli ci wytrzymać przez długi czas, więc możesz polecić kilka sposobów radzenia sobie z taką niespodzianką:

    • Spróbuj masować „zamrożony” mięsień lub uderz go;
    • Możliwe jest wyeliminowanie skurczu, zastrzyków za pomocą igły;
    • Podczas kurczenia mięśni łydki i / lub włókien mięśniowych stopy usiądź, sięgnij po duże palce u nóg i pociągnij je do siebie;
    • Napięcie mięśni łydek można złagodzić w następujący sposób: pozycja pionowa, nogi dotykające kolan, ból kończyny spoczywa na pięcie, dłonie próbują dosięgnąć palców;
    • Jeśli skurcz zmniejsza mięśnie przedniej powierzchni uda, przyjmij pozycję pionową, zegnij kolano obolałej nogi, chwyć stopę dłonią i pociągnij ją w kierunku pośladków.

    Inne działania mające na celu zapobieganie skurczom we śnie lub w ciągu dnia powinny przede wszystkim obejmować:

    1. Dieta wzbogacona pierwiastkami śladowymi i witaminami (co nie wystarczy - pokaże biochemia krwi);
    2. Wyłączenie szkodliwych uzależnień (alkohol, palenie, mocna kawa i inne napoje tonizujące);
    3. Odpowiednie spożycie płynów;
    4. Wychowanie fizyczne, przyczyniające się do poprawy krążenia krwi i rozluźnienia mięśni szkieletowych;
    5. Aby zapobiec skurczom nocnym, dobrze jest wziąć z reguły: wieczorny ciepły prysznic lub kąpiel z aromatycznymi olejkami rozluźniającymi mięśnie.

    Jeśli wymienione środki nie wydają się wystarczające, możesz kupić w aptece specjalny kompleks witamin z pierwiastkami śladowymi (koniecznie w tym magnezem) i wziąć go. Należy pamiętać, że nawet przy braku niedoboru magnezu w ciele pacjenta, preparaty zawierające Mg nie będą przeszkadzać z tego prostego powodu, że przechodząc między włóknami nerwowymi ten pierwiastek chemiczny zmniejsza pobudliwość nerwowo-mięśniową. Krótko mówiąc, używaj preparatów magnezowych - nie stracisz.

    Co zrobić, jeśli wystąpi napad? Jak zmniejszyć ból?

    Podekscytowane mięśnie ściśnięte w bolesny guz mięśni pomogą rozluźnić działania mające na celu ich rozluźnienie i przywrócenie mikrokrążenia krwi:

    1. Przede wszystkim powinieneś zatrzymać ruch, który spowodował skurcz, rozciągnąć mięsień spazmatyczny i rozciągnąć go. Aby wzmocnić efekt masażu, możesz użyć rozgrzewającej i przeciwbólowej maści, aromatycznych olejków lawendy, jałowca, rozmarynu.
    2. Naprzemienne zimne i gorące okłady, a także ciasny bandaż nakładany na miejsce utwardzania, poprawią i przyspieszą krążenie krwi w dotkniętym mięśniu.
    3. Jeśli w kończynach dolnych występują skurcze, co często zdarza się w nocy, należy wstać, przyjąć pozycję wyprostowaną i pociągnąć palcami palce „spłaszczonej” stopy lub stuknąć piętą w podłogę.
    4. Jednocześnie mrowienie, klepanie i mrowienie mięśni pomoże ustalić przepływ krwi..
    5. Po zatrzymaniu ataku zaleca się spokojne położenie się z podniesionymi nogami, aby nie spowodować jego nawrotu..

    Gdziekolwiek kiedykolwiek

    Oczywiste jest, że skurcz mięśni może wystąpić w dowolnym miejscu w ludzkim ciele, w którym obecne są włókna mięśniowe, jednak jeśli każda osoba przynajmniej raz w życiu doświadczyła skurczów nóg, niektóre z nich występują tylko z powodu pewnych, zwykle nieprzyjemnych okoliczności. Tymczasem stosunek ludzi do sygnałów wysyłanych przez ciało przez poszczególne tkanki jest niejednoznaczny:

    • Względnie rzadkie pryzmy - drgawki mięśni żucia, których początkiem jest podrażnienie nerwu trójdzielnego w padaczce, tężcu, zapaleniu opon mózgowych, nowotworach, są niewątpliwie nazywane strasznymi objawami;
    • Skurcz powiek, gdy okrągłe mięśnie oka kurczą się w wyniku uszkodzenia narządu wzroku, nosogardzieli lub z powodu patologii zębów, są odnotowywane jako objaw tych chorób, ale nerwowy tik (drganie powieki), występujący od przypadku do przypadku u szczególnie wrażliwych osób, jest postrzegany jako przejściowy nieszkodliwy zjawisko;
    • Inne tiki nerwowe, czkawka, mimowolne drgania mięśni szyi, ramion i pleców są często związane z patologią, a są to również skurcze mięśni, którym zwykle nie towarzyszy ból i najczęściej występują z powodu braku magnezu w ciele.

    Należy zauważyć, że krótkotrwałe konwulsyjne szarpanie, nie przynoszące tyle cierpienia, jest również wariantem opisanej patologii. Po prostu płyną łatwiej i ludzie często nie przywiązują do nich szczególnej wagi, ale na próżno - mogą być sygnałem, że coś jest nie tak z ciałem.

    Odmiany

    Skurcze mięśni szkieletowych są podzielone na toniczne i kloniczne, możliwy jest również wariant mieszany. Pierwszy typ to przedłużone napięcie włókien mięśniowych, w których mięsień spazmatyczny zmienia kształt i jest ustalony w tej formie przez pewien czas. Powstaje intensywny ból, który ustępuje po relaksacji lub utrzymuje się (czasami przez dość długi okres).

    Skurcz tego rodzaju jest spowodowany nadmiernym pobudzeniem stref podkorowych mózgu. Charakterystyczną cechą tonicznych skurczów mięśni jest występowanie w nocy, w okresach odpoczynku.

    Skurcze kloniczne objawiają się jako drganie, co tłumaczy się naprzemiennym skurczem i rozluźnieniem mięśni. Przyczyny, które je powodują, są różnorodne, ale wszystkie prowadzą do wzbudzenia kory mózgowej. Po pokonaniu oddzielnego obszaru mięśni obserwuje się drżenie, w przypadku uogólnionego napadu całe ciało jest pokryte. Ten ostatni obserwuje się podczas klasycznego napadu padaczkowego.

    Osteochondroza

    Osteochondroza jest dość poważną chorobą wymagającą natychmiastowej pomocy lekarskiej. Wiele osób zaczyna czekać na ustąpienie bólu i dyskomfortu. To duży błąd, ponieważ każdego dnia rozwój choroby będzie się nasilał, powodując coraz większy ból.

    Osteochondroza wpływa na kręgosłup. Charakteryzuje się deformacją krążków międzykręgowych, a także spadkiem ich wysokości. Głównym powodem jego występowania jest siedzący tryb życia..

    Im dłuższe leczenie nie jest podejmowane, tym poważniejsze są konsekwencje..

    Zapobieganie nawrotom napadów

    Na pytanie, co zrobić, aby zapobiec nawrotom napadów, każdy powinien odpowiedzieć w oparciu o cechy swojego ciała, stylu życia i powiązanych chorób.

    Jeśli zauważysz częste i długotrwałe napady u siebie lub dziecka, umów się jak najszybciej z terapeutą lub pediatrą. Prawdopodobnie powtarzające się skurcze nóg lub innych części ciała są spowodowane obecnością choroby wymagającej leczenia i przyjmowania leków.

    Jeśli występują rzadkie skurcze i skurcze mięśni, spróbuj wyeliminować czynniki je wywołujące.

    Będzie to wymagało:

    1. Zrównoważyć codzienne menu, włączając produkty bogate w wapń, potas, magnez, żelazo, witaminy B i D: warzywa, suszone owoce, produkty pełnoziarniste, owoce morza, mleko, drób. Po otrzymaniu substancji niezbędnych do odżywiania mięśnie „uspokajają się” i przestają budzić się w nocy.
    1. Wyłącz lub ogranicz użycie kawy, mocnej czarnej herbaty, napojów alkoholowych, ale jednocześnie monitoruj przepływ wystarczającej ilości wody, aby upewnić się, że krew zawiera normalną zawartość elektrolitów.
    2. Aby kontrolować obciążenie, stopniowo wzmacniając mięśnie i więzadła. Przed treningiem wykonaj ćwiczenia rozgrzewające mięśnie i przyspieszające dostarczanie im krwi i tlenu.
    3. Daj mięśniom możliwość pełnego rozluźnienia i rozładowania napięcia podczas snu w wygodnej pozycji i komfortowych warunkach temperaturowych.
    4. Wykonuj procedury aktywujące krążenie krwi i metabolizm: gimnastyka na nogi, masaż, fizjoterapia, prysznic kontrastowy, kąpiele stóp z wywarami z ziół (mięta, skrzyp, waleriana).

    Jeśli powyższe środki nie pomogą pozbyć się problemu, koniecznie poproś o pomoc lekarza. Nie musisz znosić bólu, który obniża jakość twojego życia, wydajności i nastroju. Poświęć czas i energię, aby zwrócić uwagę na siebie i dowiedzieć się, co nie pozwala ci spać spokojnie w nocy lub martwić się w środku dnia roboczego.

    Możesz pozbyć się nieprzyjemnych chwil. Działaj i bądź zdrowy!

    Działania zapobiegawcze

    Osteopaci opracowali wiele metod, które pomagają złagodzić skurcze kręgosłupa i zapobiegają ich nawrotom: techniki powięziowe i energetyczne mięśni, rozwój punktów spustowych, przyczepność i inne.


    Niektóre metody pozwalają na skuteczne zapobieganie bólom grzbietowym w domu..

    1. Rozciąganie. Technika uruchamia odruchowy mechanizm rozluźnienia kurczących się mięśni. Nadaje się do łagodzenia bólu o niskiej intensywności i jako środek zapobiegawczy. Głównym zadaniem jest wybór odpowiedniego zestawu ćwiczeń i ostrożne, powoli rozciąganie mięśnia, unikając uszkodzenia więzadeł.
    2. Masaż. Lekki wpływ na mięśnie w okolicy lędźwiowej pozwala rozluźnić napięte obszary i zapobiec skurczom. Po każdym działaniu wywołującym hipertoniczność (np. Przedłużoną pozycję siedzącą lub uprawianie sportu) można wykonać własny masaż..
    3. Czynność. Aby zachować elastyczność i napięcie mięśni, należy umiarkowanie zwiększyć ich obciążenie. Lekkie sporty, codzienne spacery i proste ćwiczenia pomogą przywrócić włókna mięśniowe i uniknąć powtarzającego się bólu grzbietu.

    Alkohol i kofeina, napięcie nerwowe, niedobór potasu i wapnia, hipotermia są również czynnikami, które mogą powodować skurcz mięśni pleców. Recepta na zapobieganie bólowi jest prosta: konieczne jest wyeliminowanie ewentualnych „prowokatorów” hipertoniczności i regularne zapobieganie chorobom kręgosłupa.

    Lędźwiowy

    Najczęściej powoduje skurcz. Z reguły ból jest zlokalizowany w dolnej części pleców. Ten zespół nazywa się lumbago. Jeśli naruszenie nerwu lędźwiowego lub udowego dołączy do tego stanu, nastąpi również skurcz mięśni w nodze. W tym przypadku możemy mówić o rwie kulszowej - dość poważnej patologii. Skurcz mięśni nóg może nie wpływać na ogólną sprawność i być prawie niewidoczny. Jednak z reguły ból pleców i ich konsekwencje są dość silne, więc nawet niewielki ruch wywołuje nieznośny ból. Skurczom w dolnej części pleców może towarzyszyć osłabienie nóg - wydają się ustępować.

    Objawy i diagnoza skurczów mięśni

    Charakterystyczne jest, że skurcz jest często bardzo bolesny. Z reguły pacjent musi przerwać aktywność i pilnie podjąć środki w celu złagodzenia napadów; osoba nie jest w stanie użyć mięśnia dotkniętego skurczem podczas epizodu konwulsyjnego. Ciężkim skurczom może towarzyszyć ból i obrzęk, który czasami może utrzymywać się do kilku dni po ustąpieniu skurczu. W momencie skurczu dotknięte mięśnie wybrzuszą się, poczują się twardo i bolesnie podczas badania palpacyjnego.

    Rozpoznanie napadów zwykle nie jest trudne, ale rozpoznanie przyczyn może wymagać dokładnego zebrania wywiadu, a także metod instrumentalnych i laboratoryjnych..